Абри Нитсаон ба чамани бор дигар борони рехт

ابر نیسان به چمن بار دگر باران ریخت

Гулбун аз боди саҳар ,гар ба сари ёрони рехт

گلبن از باد سحر، گر به سر یاران ریخت

Имшаб эй бандаи бунаи хоб , ки он ҳиндӯии зулф ,

امشب ای بنده بنه خواب، که آن هندوی زلف،

Ашки ёқӯт вааш аз дидаи бедорони рехт

اشک یاقوت وش از دیده بیداران ریخت

Лаб чун лаъл ту шуд ғунчаи сероб аз хӯн ,

لب چون لعل تو شد غنچه سیراب از خون،

Бскаҳи хӯни ҷигар аз чашми ман гирёни рехт

بسکه خون جگر از چشم من گریان ریخت

Лабати оҳиста ба бӯсии туфи дили бози нишонд

لبت آهسته به بوسی تف دل باز نشاند

Ҷуръае буд , ки бар оташи мо пинҳони рехт

جرعه ای بود، که بر آتش ما پنهان ریخت

Аз ғам рӯй ту дар чашмаи чашмами ҳамаи шаб ,

از غم روی تو در چشمه چشمم همه شب،

Қатраҳо ҷамъ шуду хӯни дили Аммони рехт

قطره ها جمع شد و خون دل عمّان ریخت

Аз фироқи лабат , андари шикани зулф , дилам

از فراق لبت، اندر شکن زلف، دلم

Заҳр ҷаррора шуд ва дар даҳани събони рехт

زهر جراره شد و در دهن ثعبان ریخت

Ҳайрати афзуди марои соқии маҷлис , ки ба ҷом ,

حیرت افزود مرا ساقی مجلس، که به جام،

Бодаи муддаӣу хӯни марои яксони рехт

باده مدعی و خون مرا یکسان ریخت

То ман аз ҳалқа ҷонона набошам , афсар ,

تا من از حلقه جانانه نباشم، افسر،

Ҳамчуи мӯе , дилам аз турраи машки афшони рехт

همچو مویی،‌ دلم از طرّه مشک‌افشان ریخت