Бахт бидам аз соҳати Кирмон ба Бами андохт

بخت بدم از ساحت کرمان به بم انداخت

Аз гулшани айшами сӯии зиндони ғами андохт

از گلشن عیشم سوی زندان غم انداخت

Бо . . . . . . Кард марои дасту гиребон

با ...... کرد مرا دست و گریبان

Бингар ки хару тубра , чаҳ некӯ ба ҳам андохт

بنگر که خر و توبره، چه نیکو به هم انداخت

Номад чу ваҷу даши адамии сарф ба олам

نامد چو وجو دش عدمی صرف به عالم

То бози худо , тарҳи вуҷӯду адами андохт

تا باز خدا، طرح وجود و عدم انداخت

Он рӯз ки бинвишт қазои нусхаи имкон

آن روز که بنوشت قضا نسخه امکان

Чун номаи буии гашти варо аз қалами андохт . . .

چون نامه بوی گشت ورا از قلم انداخت ...

Бо марди сухангӯии дарафтод ва зиён кард

با مرد سخنگوی درافتاد و زیان کرد

Рӯбоҳи сифати панҷа ба шери ғжми андохт

روباه صفت پنجه به شیر غژم انداخت

Ҳарчанд карам кард вале ҳайф ки охир

هرچند کرم کرد ولی حیف که آخر

Ҳарфӣ ки васат буд зи лафзи карами андохт

حرفی که وسط بود ز لفظ کرم انداخت

Афсари карамашро бпзирФт ва пас онгаҳ

افسر کرمش را بپذیرفت و پس آنگه

Ёӣиши биФзўд ва ба сӯии ҳарами андохт

یائیش بیفزود و به سوی حرم انداخت