Ба сесад ва чиҳил ва як расед навбати сол

به سیصد و چهل و یک رسید نوبتِ سال

Чаҳоршанбе ва се рӯзи боқӣ аз шавол

چهارشنبه و سه روز باقی از شوّال

Биёмадам ба ҷаҳон то чаҳ гӯям ва чаҳ кунам

بیامدم به جهان تا چه گویم و چه کنم

Сурӯд гӯям ва шодӣ кунам ба неъмату мол

سرود گویم و شادی کنم به نعمت و مال

Стўрўори бад-ӣн сон гузоштам ҳамаи умр

ستوروار بدین‌سان گذاشتم همه عمر

Ки барда гашта фарзандаму асири аёл

که بَرده‌گشتهٔ فرزندم و اسیرِ عیال

Ба каф чаҳ дорам аз ин панҷаи шимурдаи тамом

به کف چه دارم از این پنجَهِ شمرده تمام

Шморномаҳ бо садҳазори гӯнаи вабол

شمارنامهٔ با صدهزار گونه وبال

Ман ин шмордаҳи охир чигуна фасл кунам

من این شمارده آخر چگونه فصل کنم

Ки ибтидоаш дурӯғасту интиҳоаши маҳол

که ابتداش دروغ است و انتهاش مُحال

Дирам харида озам , ситами расидаи ҳирс

درم‌خریدهٔ آزم، ستم‌رسیدهٔ حرص

Нишонаи ҳдсонм , шикори зли савол

نشانهٔ حَدَثانم، شکار ذلّ سؤال

Дареғи фари ҷавонӣ , дареғи умри латиф

دریغ فرِّ جوانی، دریغ عمرِ لطیف

Дареғи сӯрати некӯ , дареғи ҳасану ҷамол !

دریغ صورتِ نیکو، دریغ حسن و جمال!

Куҷо шуд он ҳамаи хӯбӣ , куҷо шуд он ҳамаи ишқ ?

کجا شد آن همه خوبی، کجا شد آن همه عشق؟

Куҷо шуд он ҳамаи неру , куҷо шуд он ҳамаи ҳол ?

کجا شد آن همه نیرو، کجا شد آن همه حال؟

Серум ба гӯна шерасту дил ба гӯнаи қӣр

سرم به گونهٔ شیر است و دل به گونهٔ قیر

Рухам ба гӯна ниласту тан ба гӯна на?ил

رخم به گونهٔ نیل است و تن به گونهٔ نال

Наҳифи марги блрзондми ҳамеи шабу рӯз

نهیبِ مرگ بلرزاندم‌همی شب و روز

Чу кӯдакони бдомўзро наҳифи дўол

چو کودکانِ بدآموز را نهیبِ دوال

Гузоштем ва гузаштем ва бӯдании ҳама буд

گذاشتیم و گذشتیم و بودنی همه بود

Шудем ва шуд сухани мо фасонаи атфол

شدیم و شد سخنِ ما فسانهٔ اطفال

Аё ксоиӣ , панҷоҳ бар ту панҷа гузошт

ایا کسایی، پنجاه بر تو پَنجه گذاشت

Бикунади боли туро захми панҷау чангол

بکَند بالِ تو را زخمِ پنجه و چنگال

Тугар ба молу амл беш аз ин надории майл

تو گر به مال و اَمَل بیش از این نداری میل

Ҷудои шӯ аз амлу гӯши вақт хеш бимол

جدا شو از امل و گوش ِ وقت ِ خویش بمال