Ҷавшани сӯрат бурун кун дар сафи мардони дро

جوشن صورت برون کن در صف مردان درآ

Дили талаб каз дори малики дил тавон шуд подшо

دل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا

То ту худро пои бастии боди дорӣ дар ду даст

تا تو خود را پای بستی، باد داری در دو دست

Хок бар худ пош каз худ ҳеҷ накушояд ту ро

خاک بر خود پاش کز خود هیچ ناید تو را

Бо ту қурби қоби қавсин онгаҳ уфтад ишқ ро

با تو قُرب قاب قوسین آنگه افتد عشق را

Каз сифоти худ ба баъди алмшрқини уфтии ҷудо

کز صفات خود به بعدالمشرقین افتی جدا

Он хешӣ , чанд гўӣӣ он ӯем он ӯ

آنِ خویشی، چند گویی آن اویم آن او

Бош то ӯ гуяд эй ҷони он моӣии он мо

باش تا او گوید ای جان آن مایی آن ما

Нест ошиқи гаштани алои буданаши парвонаи вор

نیست عاشق گشتن الا بودنش پروانه وار

Аввалаши қурбу миёна сӯхтан , охири фано

اولش قرب و میانه سوختن، آخر فنا

Лофи як рангӣ мазан то аз сифат чун оина

لاف یک رنگی مزن تا از صفت چون آینه

Аз даруни сӯи тирагии дорӣу беруни сӯи сафо

از درون‌سو تیرگی داری و بیرون‌سو صفا

Оташини дории забону дили сиёҳӣ чун чароғ

آتشین داری زبان زآن دل سیاهی چون چراغ

Гирди худ гардӣ аз он трдомнӣ чун Асия

گرد خود گردی از آن تردامنی چون آسیا

Рахт аз ин гунбади бурун бар ,гар ҳаётӣ боядат

رَخت از این گنبد برون بر، گر حیاتی بایدت

Зон ки то дар гунбадӣ бо мурдагонии ҳам вто

زآن که تا در گنبدی با مردگانی هم وِطا

Нафаси исои ҷусти хоҳӣ роҳ кун сӯии фалак

نفس عیسی جست خواهی، راه کن سوی فلک

Нақши исо дар нгорстон роҳиб кун раҳо

نقش عیسی در نگارستان راهب کن رها

Бар гузари зини тангнои зулмат инак равшанӣ

برگذر زین تنگنای ظلمت اینک روشنی

Даргузари зини хушки соли офат инак марҳабо

درگذر زین خشک سال آفت اینک مرحبا

Бар дар фақри ой то пеш оядат сарҳанги ишқ

بر در فقر آی تا پیش آیدت سرهنگ عشق

Гуяд эй соҳиби хароҷ ҳар ду гетии андари о

گوید ای صاحب خراج هر دو گیتی اندر آ

Шурби азлати сохтӣ аз сари бабри боди ҳавас

شرب عزلت ساختی از سر ببر باد هوس

Боғ ваҳдат ёфтӣ аз бен бикун бехи ҳаво

باغ وحدت یافتی از بن بکن بیخ هوا

Бо қатори хӯк дар байти алмуқаддас по манеҳ

با قطار خوک در بیت‌المقدس پا منه

Бо сипоҳи пел бар даргоҳи байти аллоҳи мё

با سپاه پیل بر درگاه بیت‌الله میا

Сари бунаи коинҷои сирриро сад сар ояд дар иваз

سر بنه کاینجا سری را صد سر آید در عوض

Балки бар сар ҳар сирриро сад кулоҳ ояд ато

بلکه بر سر هر سری را صد کلاه آید عطا

Ҳар чаҳ ҷузи нури алсмўот аз хдоӣӣ азл кун

هرچه جز نورالسموات از خدایی عزل کن

Гар туро мшкўаҳи дил равшан шуд аз мисбоҳи ло

گر تو را مشکوة دل روشن شد از مصباح لا

Чун раседӣ бар дар лосдри алои ҷӯй аз онк

چون رسیدی بر درِ لا، صدرِ الّا جوی از آنک

Каъбаро ҳам дид бояд чун раседӣ дар мно

کعبه را هم دید باید چون رسیدی در منا

Вари ту аъамӣ бӯдае бар дӯши Аҳмади дори даст

ور تو اعمی بوده‌ای بر دوش احمد دار دست

Кандар ин раҳи қоиди ту Мустафо ба мстФо

که‌اندر این ره قائد تو مصطفی به مصطفا

ӯст мухтори худоу чарху арвоҳу ҳавос

اوست مختار خدا و چرخ و ارواح و حواس

Зон гирифтанд аз вуҷӯдаши миннат бе мунтаҳо

زان گرفتند از وجودش منت بی‌منتها

Ҳашт хулд ва ҳафт чарх ва шаш ҷаҳот ва панҷ ҳис

هشت خلد و هفت چرخ و شش جهات و پنج حس

Чори арқон ва се арвоҳ ва ду кун аз як худо

چار ارکان و سه ارواح و دو کون از یک خدا

Чун маро дар наът чун ӯе равад чандини сухан

چون مرا در نعت چون اویی رود چندین سخن

Аз ҷаҳон бар чун манӣ то кӣ равад чандини ҷафо

از جهان بر چون منی تا کی رود چندین جفا