эй лабу холати баҳами тӯтӣу Ҳиндӯстон

ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستان

Пеши ҷамолати манам ҳиндӯии ҷон бар миён

پیش جمالت منم هندوی جان بر میان

Аз руху зулф ту раст дар дили ман обнӯс

از رخ و زلف تو رست در دل من آبنوس

Вази лабу холи ту гашти дидаи ман обдон

وز لب و خال تو گشت دیدهٔ من آبدان

Абраши хуршедро нохуна омад зи рашк

ابرش خورشید را ناخنه آمد ز رشک

То ту ба шаби ранг ҳасан тохтае дар ҷаҳон

تا تو به شب رنگ حسن تاخته‌ای در جهان

Рӯ ки зи акси лабати хӯшаи парвин шуда аст

رو که ز عکس لبت خوشهٔ پروین شده است

Хӯшаи хурмоитар бар тибқи осмон

خوشهٔ خرمای تر بر طبق آسمان

Сабри ман аз бедилӣаст аз ту ки маҷрӯҳ ро

صبر من از بی‌دلی است از تو که مجروح را

Чораи з бемарҳамӣаст сӯхтани парниён

چاره ز بی‌مرهمی است سوختن پرنیان

Бо ҳама козод нест як сар мӯем зи ту

با همه کآزاد نیست یک سر مویم ز تو

Нест туро аз вафо бар сари мўӣии нишон

نیست تو را از وفا بر سر موئی نشان

Гарчи зи афғони маро бо ту забон мӯӣ шуд

گرچه ز افغان مرا با تو زبان موی شد

Дар ҳамаи олами манам мӯии шикоф аз забон

در همه عالم منم موی شکاف از زبان

Табъ чу хоқонеи бастаи савдои мадор

طبع چو خاقانیی بستهٔ سودا مدار

Башикан сФротӣ ӯ зи он лаб чун нордон

بشکن صفرای او ز آن لب چون ناردان

Аҳди куҳан тоза кун кӯи суханон тоза кард

عهد کهن تازه کن کو سخنان تازه کرد

Хоссаи саноӣ малик кард замираши змон

خاصه ثنای ملک کرد ضمیرش ضمان

Носири миллати тароз , қоҳири бидъати гудоз

ناصر ملت طراز، قاهر بدعت گداز

Шоҳи Халифаи паноҳи хусрави султони нишон

شاه خلیفه پناه خسرو سلطان نشان