Ҷони пешкашати созам агар пеши ман оӣӣ

جان پیشکشت سازم اگر پیش من آئی

Дил рӯй намояти даҳум ар рӯй нмоӣӣ

دل روی نمایت دهم ار روی نمائی

Сари наъли баҳоии сам асбат кунам он рӯз

سر نعل بهای سم اسبت کنم آن روز

Коӣӣ ба камӣни дили ман рони бгшоӣӣ

کائی به کمین دل من ران بگشائی

Дили ҷой ту шуд , хоҳ рӯй хоҳи нишинӣ

دل جای تو شد، خواه روی خواه نشینی

Бар ту нарасад ҳукм ки ту хонаи хдоӣӣ

بر تو نرسد حکم که تو خانه خدائی

Хуршеди манӣ , ман ба чароғати талабами зи онк

خورشید منی، من به چراغت طلبم ز آنک

Ман дар шаби ҳиҷрон ва ту дар абри хФоӣӣ

من در شب هجران و تو در ابر خفائی

Гуҳи гуҳ ба сари равзани чашмами гузарии тез

گه گه به سر روزن چشمم گذری تیز

Бемори туам боз напурсӣу нёӣӣ

بیمار توام باز نپرسی و نیائی

Ин ғорат ҷон чист худ ин ҷанги ту бо кист ?

این غارت جان چیست خود این جنگ تو با کیست؟

Гург оштӣӣ кун , макун ин гурги рбоӣӣ

گرگ آشتیی کن، مکن این گرگ ربائی

Ҳеҷ уфтадат имшаб ки бар афтодагии ман

هیچ افتدت امشب که بر افتادگی من

Раҳми оре ва бар коҳиши ҷонами нФзоӣӣ

رحم آری و بر کاهش جانم نفزائی

ё бар шукри хеши марои хуонеи меҳмон

یا بر شکر خویش مرا خوانی مهمان

ё бар ҷигари риш ба меҳмони ман оӣӣ

یا بر جگر ریش به مهمان من آئی

Ту бар ҷгарии дасти нёлоӣӣу ҳқо

تو بر جگری دست نیالائی و حقا

Ҷуз бар ҷгарӣ нест марои дасти рўоӣӣ

جز بر جگری نیست مرا دست روائی

Хстии дили хоқонӣ ва рӯзяш напурсӣ

خستی دل خاقانی و روزیش نپرسی

К-эии хастаи пайкони ман охири ту кҷоӣӣ

کای خستهٔ پیکان من آخر تو کجائی

ӯ дар сухан аз нобиғаи бардаи қсби алсбқ

او در سخن از نابغه برده قصب السبق

Чун хусрави нӯъмони карам аз ҳотами тоӣӣ

چون خسرو نعمان کرم از حاتم طائی

Кайхусрави Эрони малики алмғрб каз қадар

کیخسرو ایران ملک المغرب کز قدر

Бар хусрав турон расадаш бори хдоӣӣ

بر خسرو توران رسدش بار خدائی

Дорои мулӯки аҷам , Искандари сонӣ

دارای ملوک عجم، اسکندر ثانی

Каз чашма ҷўдш накунад Хизри ҷдоӣӣ

کز چشمهٔ جودش نکند خضر جدائی

Иқлӣми гшоӣӣ ки зи ҷосӯсии адлаш

اقلیم گشائی که ز جاسوسی عدلش

Биҷодаҳ наёрад ки кунад коҳи рбоӣӣ

بیجاده نیارد که کند کاه ربائی

Шоҳӣ ки диҳад садамаи курнои футуҳаш

شاهی که دهد صدمهٔ کرنای فتوحش

Гӯши кари перони фалакро шнўоӣӣ

گوش کر پیران فلک را شنوائی

Тўқиъ малик дид ҷаҳон гуфт зиҳии ҳрз

توقیع ملک دید جهان گفت زهی حرز

Ҳам доъияи амнӣ ва ҳам дафъи вбоӣӣ

هم داعیهٔ امنی و هم دفع وبائی

Шамшер малик дид ҳудо гуфт Фдинок

شمشیر ملک دید هدی گفت فدیناک

Тоғӯт прессатонро тоъӯну блоӣӣ

طاغوت پرستان را طاعون و بلائی

Дар шонаи дасти зафари ойинаи ғайбӣ

در شانهٔ دست ظفر آئینهٔ غیبی

Ҳам оинаи ҳам сайқали шамшери қзоӣӣ

هم آینه هم صیقل شمشیر قضائی

Аз саҳми ту зангор гирифт оинаи чарх

از سهم تو زنگار گرفت آینهٔ چرخ

Каз оинаи ммлкаҳи зангори здоӣӣ

کز آینهٔ مملکه زنگار زدائی

эй теғи малик дар кафи Рахшонаш ҳамоно

ای تیغ ملک در کف رخشانش همانا

Дар чашмаи ҳайвони варақи заҳри гёӣӣ

در چشمهٔ حیوان ورق زهر گیائی

Завқи ту баради оризаи аҳмақӣ аз хасм

ذوق تو برد عارضهٔ احمقی از خصم

Аҳсанти зиҳии заҳр ки трёқи шФоӣӣ

احسنت زهی زهر که تریاق شفائی

эй найзаи шоҳ , эй қалами таҳтаи нусрат

ای نیزهٔ شاه، ای قلم تختهٔ نصرت

Аз нуқтаи давлати алифи ъзу ълоӣӣ

از نقطهٔ دولت الف عز و علائی

эй дасти малики бахи бах агар соғару шамшер

ای دست ملک بخ‌بخ اگر ساغر و شمشیر

Моҳӣ ва наҳанганд , ту дарёии схоӣӣ

ماهی و نهنگند، تو دریای سخائی

эй ҷӯади малики воҳби ризқӣу ҷаҳон ро

ای جود ملک واهب رزقی و جهان را

Умед ба туаст ва ту змони дори вФоӣӣ

امید به توست و تو ضمان‌دار وفائی

эй рояти шаҳи нодарраи ларзонеу қоим

ای رایت شه نادره لرزانی و قائم

Баҳри адании гўӣӣ ё кӯҳи сФоӣӣ

بحر عدنی گوئی یا کوه صفائی

эй парчами ройоти малики чашми бадати давр

ای پرچم رایات ملک چشم بدت دور

Каз пари ғроби омада дар фари ҳмоӣӣ

کز پر غراب آمده در فر همائی

Чун нақши басар дар сияҳии нури сипедӣ

چون نقش بصر در سیهی نور سپیدی

Чун зулф батон дар зиллмони асли зёӣӣ

چون زلف بتان در ظلمان اصل ضیائی

Ҳастӣ ҳаҷари алосўду каъбаи илми шоҳ

هستی حجر الاسود و کعبه علم شاه

То каъба ба ҷойаст бар он каъбаи бҷоӣӣ

تا کعبه به جای است بر آن کعبه بجائی

эй номзади хотами ҷамшед ки бар ту

ای نامزد خاتم جمشید که بر تو

Хатмаст ҷаҳони дорӣу ҳқо ки сзоӣӣ

ختم است جهان‌داری و حقا که سزائی

эй рои малики зоти сипеҳрӣ ки ду вақт

ای رای ملک ذات سپهری که دو وقت

ё соъиқаи хашмии ту ва ё абри рзоӣӣ

یا صاعقه خشمی تو و یا ابر رضائی

эй таҳти ливояти ҳамаи офоқ , надонам

ای تحت لوایت همه آفاق، ندانم

Зилли малики алършӣ ё арши лўоӣӣ

ظل ملک العرشی یا عرش لوائی

Чун одаму Довӯди Халифаи тўӣӣ аз ҳақ

چون آدم و داود خلیفه توئی از حق

Ҳақи зии ту паноҳад ки паноҳи хлФоӣӣ

حق زی تو پناهد که پناه خلفائی

Гар раҳмат ҳақ ҳаст атои пошу хатои пӯш

گر رحمت حق هست عطا پاش و خطا پوش

Ту раҳмати ҳақ бар ҳамаи офоқи ътоӣӣ

تو رحمت حق بر همه آفاق عطائی

Ҳаст аз ту атоҳо ва хато нест зиҳии шоҳ

هست از تو عطاها و خطا نیست زهی شاه

Исои ътоӣӣ , малики аламути хтоӣӣ

عیسی عطائی، ملک الموت خطائی

Баҳроми асади ҳайбатӣ ар чаҳ ки ба бахшиш

بهرام اسد هیبتی ار چه که به بخشش

Хуршеди фалаки ҳиммату брҷиси ҳёӣӣ

خورشید فلک همت و برجیس حیائی

Чун моҳи ҳамаи азм ва чу шеърии ҳамаи саъдӣ

چون ماه همه عزم و چو شعری همه سعدی

Чун тири ҳамаи фаҳм ва чу кайвони ҳамаи роӣӣ

چون تیر همه فهم و چو کیوان همه رائی

Буданд каёни беҳтари офоқу ниёят

بودند کیان بهتر آفاق و نیایت

Беҳтари зи каён буд ва ту беҳтари зи нёӣӣ

بهتر ز کیان بود و تو بهتر ز نیائی

Рустами зафарии бал ки фаромарзи шикваӣ

رستم ظفری بل که فرامرز شکوهی

Ҷамшеди фарии бал ки Каюмарси дҳоӣӣ

جمشید فری بل که کیومرث دهائی

Дар кишвари давлат чу набии шаҳри улӯмӣ

در کشور دولت چو نبی شهر علومی

Дар бешаи савлат чу алии шери вғоӣӣ

در بیشهٔ صولت چو علی شیر وغائی

Монанди алии сурхи ъзнФри тўӣӣ арча

مانند علی سرخ عضنفر توئی ارچه

Аз насл Фаридунӣ наз оли ъбоӣӣ

از نسل فریدونی نز آل عبائی

Гар теғи алии фарқи сиррии як сира бшикофт

گر تیغ علی فرق سری یک سره بشکافت

Албурзи шикофии ту агар гурз гароӣ

البرز شکافی تو اگر گرز گرائی

Рӯзӣ ки бар аъдо кунӣ оҳанги шабихун

روزی که بر اعدا کنی آهنگ شبیخون

Худ рӯзбеҳи оӣӣ ки шаҳи рӯзи баҳоӣ

خود روزبه آئی که شه روز بهائی

Овоза кӯаст напазирад ба садои кӯҳ

آوازهٔ کوست نپذیرد به صدا کوه

Тарсад ки шавад сусти дил аз сахти сдоӣӣ

ترسد که شود سست دل از سخت صدائی

Аз гирди сиёҳи сипаҳат бар тани гардун

از گرد سیاه سپهت بر تن گردون

Қтнӣ шавад ин азрақи айни алрؤсоӣӣ

قطنی شود این ازرق عین الرؤسائی

Ин як танаи сад лашкари ҷаррор чу хуршед

این یک تنه صد لشکر جرار چو خورشید

Кроиши ин доӣраҳи сабзи втоӣӣ

کرایش این دائرهٔ سبز وطائی

Муҳтоҷ ба лашкар нае аиро ки зи давлат

محتاج به لشکر نه‌ای ایرا که ز دولت

Дорандаи лшкргаҳи ин ҳафт бноӣӣ

دارندهٔ لشکرگه این هفت بنائی

Давлати набарди миннати расмӣу маошӣ

دولت نبرد منت رسمی و معاشی

Қуръон чаҳ кунад заҳмати бўъмрўу ксоӣӣ

قرآن چه کند زحمت بوعمرو و کسائی

Ҷамшеди киёнӣ , на ки хуршеди киёнӣ

جمشید کیانی، نه که خورشید کیانی

Каз нури аёнӣ , ҳамаи рухи айни сноӣӣ

کز نور عیانی، همه رخ عین سنائی

Чун фазли рабиъӣ , на ки чун фасли рабиъӣ

چون فضل ربیعی، نه که چون فصل ربیعی

Каз ҷӯади табиии ҳамаи Лутфӣу нмоӣӣ

کز جود طبیعی همه لطفی و نمائی

Қадари тўбри афлок сипаҳ ронад ва пасаш гуфт

قدر توبر افلاک سپه راند و پسش گفت

Мо дар ту нагунҷем ки баси танги Фзоӣӣ

ما در تو نگنجیم که بس تنگ فضائی

Аз толеъи мелоди ту диданди расадҳо

از طالع میلاد تو دیدند رصدها

Ахтари шимурон , рӯмӣу юнонӣу моӣӣ

اختر شمران، رومی و یونانی و مائی

Тсиири бронднду бароҳини бФзўднд

تسییر براندند و براهین بفزودند

Ҳилоҷ намуданд ки ҷоўии бқоӣӣ

هیلاج نمودند که جاوی بقائی

Карданд ҳамаи ҳукм ки ради панҷсад ва ҳаштод

کردند همه حکم که رد پانصد و هشتاد

Абхоз ба дастоварӣу рӯми гшоӣӣ

ابخاز به دست آوری و روم گشائی

Хоҳанд зи ту амн , фазаъ ёфтагони зи онк

خواهند ز تو امن، فزع یافتگان ز آنک

Дар зулмат ва дар хавфи чароғӣу рҷоӣӣ

در ظلمت و در خوف چراغی و رجائی

Гарчи малики алғрби тўӣӣ то абад , аммо

گرچه ملک الغرب توئی تا ابد، اما

Бар тахти хуросони малики ашшарқи тўшоӣӣ

بر تخت خراسان ملک الشرق توشائی

Ҳарчанд ки лнбк диҳад осоиши баҳром

هرچند که لنبک دهد آسایش بهرام

Баҳром ба шоҳӣ бау лнбк ба сқоӣӣ

بهرام به شاهی به و لنبک به صقائی

Сад манзил аз он сӯй фалак рафт саноят

صد منزل از آن سوی فلک رفت ثنایت

Вази қадари ту сад манзил аз он сӯии сноӣӣ

وز قدر تو صد منزل از آن سوی ثنائی

Зилзоли фаногар бадаради сақфи ҷаҳон ро

زلزال فنا گر بدرد سقف جهان را

Тӯсади ҳамаи рахнаи зилзоли Фноӣӣ

توسد همه رخنهٔ زلزال فنائی

Эрон ба ту шуд ҳасрати ғазнӣну хуросон

ایران به تو شد حسرت غزنین و خراسان

Чун гуфта ман рашки мъзӣу сноӣӣ

چون گفتهٔ من رشک معزی و سنائی

Фии васфи мъолики маъонии тноҳт

فی وصف معالیک معانی تناهت

АФдик ба нафасӣу мъодики Фдоӣӣ

افدیک به نفسی و معادیک فدائی

Асбҳту раси аломрои таҳти ҷноҳик

اصبحت و راس الامرا تحت جناحیک

Амситу хайли ушшуарои таҳти лўоӣӣ

امسیت و خیل الشعرا تحت لوائی

Дарашон ту ва ман ба сахоу сухани имрӯз

درشان تو و من به سخا و سخن امروز

Хатми аломроӣӣ бау хатми алшъроӣӣ

ختم الامرائی به و ختم الشعرائی

Бод аз мадади адли ту пайванди ҳаётат

باد از مدد عدل تو پیوند حیاتت

Каз адли қабуловар ихлоси дъоӣӣ

کز عدل قبول آور اخلاص دعائی

Бар тахти шаҳаншоҳӣ ва дар маснади иззат

بر تخت شهنشاهی و در مسند عزت

Идрӣс бақо бош ки фирдавси лқоӣӣ

ادریس بقا باش که فردوس لقائی

Додари ҷаҳони мушфиқ ҳар кори ту бодо

دادار جهان مشفق هر کار تو بادا

Кўрои абади алдҳри ҷаҳондори ту боӣӣ

کورا ابد الدهر جهاندار تو بائی