Чун субҳи дам ид кунад нофаи гшоӣӣ
چون صبحدم عید کند نافه گشائی
Бигушоӣ сари хам ки кунад субҳи нмоӣӣ
بگشای سر خم که کند صبح نمائی
Он ҷоми садафи даҳ ки бихандад чу рухи субҳ
آن جام صدف ده که بخندد چو رخ صبح
Чун субҳ намӯд он садафи ғолияи соӣӣ
چون صبح نمود آن صدف غالیه سائی
Дар хмкдаҳи зани нақб ки дар тоқи фалаки субҳ
در خمکده زن نقب که در طاق فلک صبح
Ҳам нақб заду мурғ бар он дод гўоӣӣ
هم نقب زد و مرغ بر آن داد گوائی
Чун гашти сабои хуши нафас аз машк ва май субҳ
چون گشت صبا خوش نفس از مشک و می صبح
Хуш кун нафас аз машк ва май ингори сбоӣӣ
خوش کن نفس از مشک و می انگار صبائی
Мурғ аз гулӯи алҳони стои сохт дами субҳ
مرغ از گلو الحان ستا ساخت دم صبح
Брсози сто чок зад ин сабзи дўтоӣӣ
برساز ستا چاک زد این سبز دوتائی
Шӯ хўончаҳ кун аз Зуҳраи дилони пеш ки гетӣ
شو خوانچه کن از زهره دلان پیش که گیتی
Рстӣ хӯрд аз хўончаҳи заррини смоӣӣ
رستی خورد از خوانچهٔ زرین سمائی
Чун хўончаҳ кунӣ то зи сари гуруснаи чашмӣ
چون خوانچه کنی تا ز سر گرسنه چشمی
Аз хўончаҳ гардун накунӣ зулаи гдоӣӣ
از خوانچهٔ گردون نکنی زله گدائی
Чун хўончаҳи гардун ки нўолти ҳама заҳр аст
چون خوانچهٔ گردون که نوالت همه زهر است
Нонети з чаҳ ширин ва ту чун талхи абоӣӣ
نانت ز چه شیرین و تو چون تلخ ابائی
Чун пӯст фиканду зи даҳон муҳра баровард
چون پوست فکند و ز دهان مهره برآورد
Ин афъии печон ки кунад умри гзоӣӣ
این افعی پیچان که کند عمر گزائی
наменӯш куну ҷуръа бар ин дахма фишон зи онк
می نوش کن و جرعه بر این دخمه فشان ز آنک
Дили мурда дар ин дахмаи пирӯзаи втоӣӣ
دل مرده در این دخمهٔ پیروزه وطائی
Бозичаи шимури гардиши ин гунбади бозич
بازیچه شمر گردش این گنبد بازیچ
Гар Тифл нае сғбаҳи бозичаи чроӣӣ ?
گر طفل نهای سغبهٔ بازیچه چرائی؟
Ҷомаст чу ашки хуши Довӯду ҳамаи базм
جام است چو اشک خوش داود و همه بزم
Мурғони сулаймону парӣ рӯй сбоӣӣ
مرغان سلیمان و پریروی سبائی
Чун рӯй парии бинӣ ва он силсилаи зулф
چون روی پری بینی و آن سلسلهٔ زلف
Тъўизи хирад гум кунӣу силсилаи хоӣӣ
تعویذ خرد گم کنی و سلسله خائی
Бишикаст нафас дар гулӯии булбула , бас гуфт
بشکست نفس در گلوی بلبله، بس گفت
эй ақл чаҳ дарди сиррӣ , эй май чаҳ дўоӣӣ
ای عقل چه درد سری ، ای می چه دوائی
Он лаъли луоби аздҳни гови фурӯи рез
آن لعل لعاب ازدهن گاو فرو ریز
То мурғ суроҳе кунадат нағзи нўоӣӣ
تا مرغ صراحی کندت نغز نوائی
Маҷлиси ҳамаи дарёу қадаҳҳо ҳама моҳӣ аст
مجلس همه دریا و قدحها همه ماهی است
Дрёкш аз он моҳӣ агар марди сФоӣӣ
دریاکش از آن ماهی اگر مرد صفائی
Аз пайкар гов ояд дар колбуди мурғ
از پیکر گاو آید در کالبد مرغ
Ҷони париён , каз тан хам ёфт рҳоӣӣ
جان پریان، کز تن خم یافت رهائی
Аз гов ба мурғ омад ва аз мурғ ба моҳӣ
از گاو به مرغ آمد و از مرغ به ماهی
Вази моҳии симини сӯии дилҳои ҳавойӣ
وز ماهی سیمین سوی دلهای هوائی
Моҳи нави мо ҳалқаи абрешим чанг аст
ماه نو ما حلقهٔ ابریشم چنگ است
Дар гӯш на он ҳалқа чу дар ҳалқаи моӣӣ
در گوش نه آن حلقه چو در حلقهٔ مائی
Май каш , макаши осеби замину ситами чарх
میکش، مکش آسیب زمین و ستم چرخ
Бечарху замин рақс кун ингори ҳбоӣӣ
بیچرخ و زمین رقص کن انگار هبائی
Ин ҳафт даҳ хокӣ ва на шаҳри фалак ро
این هفت ده خاکی و نه شهر فلک را
Қаҳтаст ва ту бар охури сангяши нпоӣӣ
قحط است و تو بر آخور سنگیش نپائی
Назул вълФ нест на дар шаҳр ва на дар даҳ
نزل وعلف نیست نه در شهر و نه در ده
ӣнҷо чаҳ амӣрӣ кунӣ , онҷо чаҳ гдоӣӣ
اینجا چه امیری کنی، آنجا چه گدائی
Чун асби туро сухра гирифтанд яке дон
چون اسب تو را سخره گرفتند یکی دان
Хушки охуру тизи сабза чаҳ дар банди чроӣӣ
خشک آخور و تز سبزه چه در بند چرائی
Дар косаи сари деги ҳавас пухтан ту чанд
در کاسهٔ سر دیگ هوس پختن تو چند
Ҳин бодаи хоми ор ва макун хоми дроӣӣ
هین بادهٔ خام آر و مکن خام درائی
Буҳрони ҳаваси ҷом чу баҳрии барад аз ту
بحران هوس جام چو بهری برد از تو
Зонк аз сари сарсоми ҳаво бар сари поӣӣ
زانک از سر سرسام هوا بر سر پائی
Гар муҳаррам иданд ҳамаи каъбаи стоён
گر محرم عیدند همه کعبه ستایان
Ту муҳаррам мебош ва макун каъбаи стоӣӣ
تو محرم می باش و مکن کعبه ستائی
Эҳром кигирӣ чу қадаҳи гир ки дорад
احرام که گیری چو قدح گیر که دارد
Урёнии беруну даруни лаъли қбоӣӣ
عریانی بیرون و درون لعل قبائی
Каъбаи чаканӣ бо ҳаҷари алосўду замзам
کعبه چکنی با حجر الاسود و زمزم
Ҳо оризу зулфу лаби таркони сроӣӣ
ها عارض و زلف و لب ترکان سرائی
Ҳам хизмати ин ҳалқа бигӯашон хутан ба
هم خدمت این حلقه بگوشان ختن به
Аз тоъати он каъба нишинон рёӣӣ
از طاعت آن کعبه نشینان ریائی
ё майкада , ё каъба ва ё ъушрат ва ё зуҳд
یا میکده، یا کعبه و یا عشرت و یا زهد
ӣнҷо натавон кард ба як дили ду ҳавойӣ
اینجا نتوان کرد به یکدل دو هوائی
Кӯи хики брондўдаҳ ба қӣру зи дарунаш
کو خیک براندوده به قیر و ز درونش
Тани авдӣу мишкӣ шудаи дили норайу моӣӣ
تن عودی و مشکی شده دل ناری و مائی
Бар золи сияҳи мӯии машшота шудаи чангӣ
بر زال سیه موی مشاطه شده چنگی
Бар Тифли ҳабаш рӯй муаллим шудаи ноӣӣ
بر طفل حبش روی معلم شده نائی
Барбати нигари обистану нолндаҳ чу Марям
بربط نگر آبستن و نالنده چو مریم
Зояндаи рӯҳӣ ки кунад муъҷизаи зоӣӣ
زایندهٔ روحی که کند معجزه زائی
Бар коси рубоби охури хушки хар исо аст
بر کاس رباب آخور خشک خر عیسی است
Каз чор забон мекунад Инҷили сроӣӣ
کز چار زبان میکند انجیل سرائی
Чангаст ба дебои таниши ороста то соқ
چنگ است به دیبا تنش آراسته تا ساق
Взсоқ ба зераст пилос , инат мроӣӣ
وزساق به زیر است پلاس، اینت مرائی
Ноӣаст яке мор ки даҳ моҳии хирадаш
نای است یکی مار که ده ماهی خردش
Пиромн на чашм кунад мори Фсоӣӣ
پیرامن نه چشم کند مار فسائی
Дафи ҳалқаи тан ва ҳалқа бигӯашаст ҳамаи тан
دف حلقه تن و حلقه بگوش است همه تن
Дар ҳалқаи саги тозӣу оҳӯии хтоӣӣ
در حلقه سگ تازی و آهوی ختائی
Хоқонӣу баҳри сухану ҳазрати хоқон
خاقانی و بحر سخن و حضرت خاقان
Лафзаши садаф ва ин ғазалаш дар баҳоӣ
لفظش صدف و این غزلش در بهائی