эй оташи савдои ту хӯн карда ҷигарҳо

ای آتشِ سودایِ تو خون کرده جگرها

Бар бод шуда дар сари савдои ту сарҳо

بر باد شده، در سرِ سودایِ تو، سرها

Дар гулшани умед ба шохи шаҷари ман

در گُلْشَنِ اُمّید به شاخِ شَجَرِ من

Гул ҳо нашикуфтанду баромад на самарҳо

گل‌ها نَشِکُفْتَند و برآمد نه ثَمَرها

эй дар сари ушшоқи зи шӯри ту шағаб ҳо

ای در سَرِ عُشّاق ز شورِ تو، شَغَب‌ها

Вай дар дили зӯҳҳоди зи сӯзи ту асарҳо

وی در دلِ زُهّاد ز سوزِ تو، اَثَرها

Олӯда ба хунобаи ҳиҷри ту равон ҳо

آلوده به خونابهٔ هجرِ تو، روان‌ها

Полудаи зи андешаи васли ту ҷигарҳо

پالوده ز اندیشهٔ وصلِ تو، جگرها

Ваии муҳраи умеди марои захми замона

وی مُهرهٔ اُمّیدِ مرا زخمِ زمانه

Дар шшдри ишқ ту фурӯбаста гузарҳо

در شش‌درِ عشقِ تو فروبسته گذرها

Кардам хатар ва бар сари кӯии ту гузаштам

کردم خَطَر و بر سرِ کویِ تو گذشتم

Бисёр кунад ошиқи азин гӯнаи хатарҳо

بسیار کُنَد عاشق از این‌گونه خَطَرها

Хоқонӣ аз он гуҳ ки хабар ёфт зи ишқат

«خاقانی» از آن‌گه که خبر یافت ز عشقت

Аз бехабариаш ба ҷаҳон рафт хабарҳо

از بی‌خبریّ‌اش به جهان رفت خبرها