Бо бахт дар итобам ва бо рӯзгори ҳам

با بخت در عتابم و با روزگار هم

Вази ёр дар ҳиҷобам ва аз ғамгусор ҳам

وز یار در حجابم و از غم‌گسار هم

Бар дӯстони нколм ва бар аҳлбит низ

بر دوستان نکالم و بر اهل بیت نیز

Бар осмони ваболам ва бар рӯзгори ҳам

بر آسمان وبالم و بر روزگار هم

Андари ҷаҳони манам ки муҳӣти ғами маро

اندر جهان منم که محیط غم مرا

Поён падед нест чаҳ поёни канори ҳам

پایان پدید نیست چه پایان کنار هم

Ҳайронам аз сипеҳр чаҳ ҳайрон ? ки маст низ

حیرانم از سپهر چه حیران؟ که مست نیز

Маҳрӯмам аз замона , чаҳ маҳрӯм ? хори ҳам

محرومم از زمانه، چه محروم؟ خوار هم

Рӯзам ба ғами фурушад , лобл ки умр низ

روزم به غم فرو شُد، لابل که عمر نیز

Ҳолами баҳами баромади лобл ки кори ҳам

حالم به هم برآمد لابل که کار هم

Касро паноҳ чун кунаму роз чун даҳум

کس را پناه چون کنم و راز چون دهم

Каз аҳл бенасибам ва аз рози дори ҳам

کز اهل بی‌نصیبم و از رازدار هم

Бар буии ҳам дамӣ ки биёбам ягонаи ранг

بر بویِ هم‌دمی که بیابم یگانه رنگ

Умрам дар орзӯ шуд ва дар интизори ҳам

عمرم در آرزو شد و در انتظار هم

Имрӯзи мардумӣу вафои кимиё шуда аст

امروز مردمی و وفا کیمیا شده است

эй марди кимиё чаҳ ? ки симурғи вори ҳам

ای مرد! کیمیا چه؟ که سیمرغ‌وار هم

Бар мардум эътимод намондааст дар ҷаҳон

بر مردم اعتماد نمانده است در جهان

Гуфтӣ ки эътимод , магӯ зинҳор ҳам

گفتی که اعتماد، مگو زینهار هم

Гӯйанд кори толеъи хоқонӣ аз фалак

گویند کار طالع خاقانی از فلک

Имсол бад набӯд , чу имсол , пори ҳам

امسال بد نبود، چو امسال، پار هم

Бо ин ҳама ба давлати Аҳмад дар ин замон

با این همه به دولت احمد در این زمان

Султони манам бар аҳли сухан , коми кори ҳам

سلطان منم بر اهل سخن، کامکار هم