зи хоки пошӣ дар дстхўни Фрўмондим

ز خاک پاشی در دستخون فروماندیم

зи поки бозии нақши фано фурӯ хондем

ز پاک‌بازی نقش فنا فرو خواندیم

Ба наъши олами ҷиФаҳи намози бркрдим

به نعش عالم جیفه نماز برکردیم

Ба фарқи гунбади фартути хоки бФшондим

به فرق گنبد فرتوت خاک بفشاندیم

Ҳамаи ҳадиси шумо теғ буду гардани мо

همه حدیث شما تیغ بود و گردن ما

На гарданем ки аз ҳукми срброФшондим

نه گردنیم که از حکم سر برافشاندیم

Чароғи вор ба куштан нишаста бар сари нтъ

چراغ‌وار به کشتن نشسته بر سر نَطع

Ба боди сарди чароғи замонаи бншондим

به باد سرد چراغ زمانه بنشاندیم

Ба як ду шаб ба се чори аҳли панҷ шаш соъат

به یک دو شب به سه چار اهل پنج شش ساعت

Ба ҳафт ҳашт ҳиял на даҳ орзӯ ронадем

به هفت هشت حیل نه ده آرزو راندیم

Ба бист сӣ ғаму чл панҷаанд ҳон чун сайд

به بیست سی غم و چل پنجَهْ اندُهان چون صید

Ба шаст воқеаи ҳафтод рӯз дармондем

به شستِ واقعه هفتاد روز درماندیم

зи бас ки теғи забон мӯӣ кард хоқонӣ

ز بس که تیغ زبان موی کرد خاقانی

Тан чу мӯӣ ба мӯяи зи теғи брҳондим

تن چو موی به مویه ز تیغ برهاندیم