Аз туфи дили оташини даҳонам

از تفّ دل، آتشین دهانم

Зон номи ту бар забон наронам

زآن نام تو بر زبان نرانم

Тарсам ки чу сабр аз ғами ту

ترسم که چو صبر از غم تو

Ном ту бисӯзад аз забонам

نام تو بسوزد از زبانم

Фарёд каз оташи дили ман

فریاد کز آتش دل من

Фарёд бсухт дар даҳонам

فریاد بسوخت در دهانم

Болои сари истоди рӯзам

بالای سر ایستاد روزم

Дар пастӣ ғам фитод ҷонам

در پستی غم فتاد جانم

Муштии хоками сабктар аз бод

مشتی خاکم سبکتر از باد

Ҳам киштии оҳани гаронам

هم کشتی آهن گرانم

Гар оҳани нестии туфи оҳ

گر آهن نیستی تف آه

Бо худ барадӣ бар осмонам

با خود بَرَدی بر آسمانم

Чун римҳни зи банди оҳан

چون ریم‌آهن ز بند آهن

Полудаи сӯхтаи равонам

پالودهٔ سوخته روانم

Лаби ташнаи терми зи саги гузида

لب‌تشنه‌ترم ز سگ گزیده

Аз дасти каси об чун ситонам

از دست کس آب چون ستانم

Вази кӯии каси об чун тавон хост

وز کوی کس آب چون توان خواست

Котш ндиҳанд ройгонам

کآتش ندهند رایگانم

Давр аз ту з бетанӣ ки ҳастам

دور از تو ز بی‌تنی که هستم

Чун васл ту ҳаст бе нишонам

چون وصل تو هست بی‌نشانم

Маҷҳӯл касе ним , шиносанд

مجهول کسی نیَم، شناسند

Ман шоири соҳиби алқронм

من شاعر صاحب القرانم

Аз ман асарӣ намонад монок

از من اثری نماند ماناک

Хоқонии дигарам , на онам

خاقانی دیگرم، نه آنم