Гар раҳм кунӣ ҷонои ҷон бар сарати афшонам

گر رحم کنی جانا جان بر سرت افشانم

Вари захми зании дилро бар ханҷарати афшонам

ور زخم زنی دل را بر خنجرت افشانم

Маълуми ман аз олам ҷонӣаст , чаҳ Фрмоӣӣ

معلوم من از عالم جانی است، چه فرمائی

Бар ханҷари ту пошам ё бар сарати афшонам

بر خنجر تو پاشم یا بر سرت افشانم

Бар сӯзани мижгонами сад ришта гуҳар дорам

بر سوزن مژگانم صد رشته گهر دارم

Дар домани ту резам ё дар ?бирти афшонам

در دامن تو ریزم یا در برت افشانم

Оӣӣ ба кафи он ханҷар чун чашми ман аз гавҳар

آئی به کف آن خنجر چون چشم من از گوهر

Ман гавҳари умри худ бар гавҳарати афшонам

من گوهر عمر خود بر گوهرت افشانم

Гар гавҳари ҷони хоҳии ҳам дар камарати дузам

گر گوهر جان خواهی هم در کمرت دوزم

Вари донаи дили хоҳии ҳам дар ?бирти афшонам

ور دانهٔ دل خواهی هم در برت افشانم

Товуси хўдороӣӣ дар зевари зибоӣӣ

طاووس خودآرائی در زیور زیبائی

Гар дида қабул ояд бар зеварати афшонам

گر دیده قبول آید بر زیورت افشانم

Бо ман ба саломи хушк эй дӯсти забони тркн

با من به سلام خشک ای دوست زبان تر کن

То аз мижа ҳар соъати лаълтарат афшонам

تا از مژه هر ساعت لعل ترت افشانم

Хок дар султонро афсар кун ва бар сар на

خاک در سلطان را افسر کن و بر سر نه

То сар ба каллаи дорӣ бар афсарати афшонам

تا سر به کله داری بر افسرت افشانم

Он пайкар рӯҳонӣ бинмоӣ ба хоқонӣ

آن پیکر روحانی بنمای به خاقانی

То дидаи нӯронӣ бар пайкарати афшонам

تا دیدهٔ نورانی بر پیکرت افشانم