Ҷонои зи сари меҳри ту гаштан натавонам

جانا ز سر مهر تو گشتن نتوانم

Вази роҳи ҳавои ту гузаштан натавонам

وز راه هوای تو گذشتن نتوانم

Дарҷони ман андешаи ту оташии афканд

درجان من اندیشهٔ تو آتشی افکند

Конро ба ду сад тӯфон куштан натавонам

کانرا به دو صد طوفان کشتن نتوانم

Сад ранг биомезам чаҳ суд ки дар ту

صد رنگ بیامیزم چه سود که در تو

Меҳрӣ ки набӯдааст сириштан натавонам

مهری که نبوده است سرشتن نتوانم

То будам бар қоидаи меҳр ту будам

تا بودم بر قاعدهٔ مهر تو بودم

То бошам азин қоида гаштан натавонам

تا باشم ازین قاعده گشتن نتوانم

Чун нома нивисам ба ту аз дарди дили хеш

چون نامه نویسم به تو از درد دل خویش

Ҷони ту ки аз заъф навиштан натавонам

جان تو که از ضعف نوشتن نتوانم

Ҳоли дили хоқонӣ агар шарҳи пазирад

حال دل خاقانی اگر شرح پذیرد

Ҳқо ки ба сад нома навиштан натавонам

حقا که به صد نامه نوشتن نتوانم