Даст аз ду ҷаҳон кашида хоҳам

دست از دو جهان کشیده خواهم

Як аҳл ба ҷон харида хоҳам

یک اهل به جان خریده خواهم

Гўӣӣ ки расм ба аҳли рангӣ

گوئی که رَسَم به اهل رنگی

Аз толеъ бррсидаҳ хоҳам

از طالع بررسیده خواهم

Ҷустами дили ошно ва то ҳашар

جُستم دل آشنا و تا حشر

Гар ҷӯям ҳам надида хоҳам

گر جویم هم ندیده خواهم

Нӯшӣ ба яқин намонад лекин

نوشی به یقین نماند لیکن

Заҳрӣ ба гумон чашида хоҳам

زهری به گمان چشیده خواهم

То хушии нафасӣ ба дасти ноРом

تا خوش نفسی به دست نارم

Бепой ба сар давида хоҳам

بی‌پای به سر دویده خواهم

Аз новаки субҳи баҳри рӯзӣ

از ناوک صبح بهر روزی

Сад ҷавшани шаб дарида хоҳам

صد جوشن شب دریده خواهم

То гавҳарӣ дар канор ноед

تا گوهری در کنار ناید

Чун баҳр нёрмидаҳ хоҳам

چون بحر نیارمیده خواهم

Аз равзан ҳар дилӣ чу хуршед

از روزن هر دلی چو خورشید

Ҳар лаҳзаи фурӯ хазида хоҳам

هر لحظه فرو خزیده خواهم

Гар сояи дӯстии бубинам

گر سایهٔ دوستی ببینم

Чун сояи зи худ рамида хоҳам

چون سایه ز خود رمیده خواهم

Баси мори гузидаи вуҷӯдам

بس مار گزیدهٔ وجودم

Ҳам ғори адам гузида хоҳам

هم غار عدم گزیده خواهم

Чун ташна шавам ба риштаи ҷон

چون تشنه شوم به رشتهٔ جان

Обии з ҷигар кашида хоҳам

آبی ز جگر کشیده خواهم

Чашмам май лаъл роўқ ифшоанд

چشمم می لعل راوَق افشاند

Донист ки менадида хоҳам

دانست که میِ ندیده خواهم

Ҳам заҳр диҳад чу шохи сунбул

هم زهر دهد چو شاخ سنبل

Гар нешикарӣ гузида хоҳам

گر نیشکری گزیده خواهم