зи боғи офият бўӣӣ надорам

ز باغ عافیت بوئی ندارم

Ки дили гуми гашту дил ҷӯӣ надорам

که دل گم گشت و دل‌جویی ندارم

Бинолам корзўбхшӣ надидам

بنالم کآرزوبخشی ندیدم

Бгрим кошнорўиӣ надорам

بگریم کآشنارویی ندارم

Баронам бозуии хӯн аз раги чашм

برانم بازوی خون از رگ چشم

Ки бо ғами зӯр бозуе надорам

که با غم زور بازویی ندارم

Фалаки пул бар дилам хоҳад шикастан

فلک پل بر دلم خواهد شکستن

Каз оби офият ҷӯӣ надорам

کز آب عافیت جویی ندارم

Бисозам маҷлисӣ аз сояи хеш

بسازم مجلسی از سایهٔ خویش

Ки онҷои маҷлис ошўиӣ надорам

که آنجا مجلس آشویی ندارم

Чаҳ пўим бар паии мардони олам

چه پویم بر پی مردان عالم

Каз он сар мрҳбогўиӣ надорам

کز آن سر مرحباگویی ندارم

Баҳри мӯеи марои вохўост аз кист

بهر مویی مرا واخواست از کیست

Ки ӣнҷои муҳаррам мӯе надорам

که اینجا محرم مویی ندارم

Гар аз ҳалвоӣ ҳар хон бе насибам

گر از حلوای هر خوان بی‌نصیبم

На скбоӣ ҳар абрӯе надорам

نه سکبای هر ابرویی ندارم

Дар ин олам ки об рӯй ман рафт

در این عالم که آب روی من رفت

Бидон олам шудан рӯе надорам

بدان عالم شدن رویی ندارم

Ман он зани феълам аз ҳайзи хиҷолат

من آن زن فعلم از حیض خجالت

Ки бикрӣ дорам ва шӯе надорам

که بکری دارم و شویی ندارم

На хоқонӣ манаст ва ман на ӯем

نه خاقانی من است و من نه اویم

Ки тоби дард чун ӯе надорам

که تاب درد چون اویی ندارم