эй субҳи марои ҳадиси он ма кун

ای صبح مرا حدیث آن مه کن

эй бод , марои зи зулфаш огаҳ кун

ای باد، مرا ز زلفش آگه کن

эй қурсаи офтоби пеши ман

ای قرصهٔ آفتاب پیش من

Бигушоӣ забон , қасди он ма кун

بگشای زبان، قصد آن مه کن

эй хайли хаёли дӯст ҳар соъат

ای خیل خیال دوست هر ساعت

Аз сабзаи ҷони маро чрогаҳ кун

از سبزهٔ جان مرا چراگه کن

эй лоф зада зи ишқ ва дил дода

ای لاف زده ز عشق و دل داده

Ҷон ҳам бидиҳ ва ба кӯй ӯ раҳ кун

جان هم بده و به کوی او ره کن

эй хоқонӣ дароз шуд қисса

ای خاقانی دراز شد قصه

Ҷон хоҳад ёри қисса кӯтаҳ кун

جان خواهد یار قصه کوته کن