Ғусса осмон хӯрам дам назанам , дареғи ман

غصهٔ آسمان خورم دم نزنم، دریغ من

Дар хами шасти осмони бастаи манам , дареғи ман

در خم شست آسمان بسته منم، دریغ من

Чун дами сарди субҳи дами котши рӯзи бардаад

چون دم سرد صبح‌دم کآتش روز بردهد

Оташ дил баровард дам заданам , дареғи ман

آتش دل برآورد دم زدنم، دریغ من

Байн ки пули ҷафои фалак бар дили ман шикаст ва ман

بین که پل جفا فلک بر دل من شکست و من

Ин пули оби рангро кӣ шиканам , дареғи ман

این پل آب رنگ را کی شکنم، دریغ من

Бркнм аз замини дили бехи амл ба бели ғам

برکنم از زمین دل بیخ امل به بیل غم

Хори аҷали зи роҳи ҷони брнкнм , дареғи ман

خار اجل ز راه جان برنکنم، دریغ من

Ҳастам бод гашта сар аз паии нестии давон

هستم بادِ گشته سر از پی نیستی دوان

Ҳастӣ ҳар танам вале нест танам , дареғи ман

هستی هر تنم ولی نیست تنم، دریغ من

Дидае онкӣ чун кунад боди зи гирди перҳан

دیده‌ای آنکه چون کند باد ز گرد پیرهن

Бодаму гирди бихўдии перҳанам , дареғи ман

بادم و گرد بیخودی پیرهنم، دریغ من

Ҳар чаҳ ман оварам зи табъи оби ҳаёт дар даҳан

هر چه من آورم ز طبع آب حیات در دهن

Туфи дил оташ оварад дар даҳанам , дареғи ман

تف دل آتش آورد در دهنم، دریغ من

Оби зи чашма хирад хӯрдам ва пас зи бими ҷон

آب ز چشمهٔ خرد خوردم و پس ز بیم جان

Санг ба чашмаи хиради дрФкнм , дареғи ман

سنگ به چشمهٔ خرد درفکنم، دریغ من

Ҷами сафатон з хон ман резаи чннд , пас чаро

جم صفتان ز خوان من ریزه چنند، پس چرا

Мўрўш аз раҳи хасони резаи чнм , дареғи ман

موروش از ره خسان ریزه چنم، دریغ من

Санги сиёҳи каъбаро бӯса зада пас онгаҳе

سنگ سیاه کعبه را بوسه زده پس آنگهی

Дасти сифеди сифлагони бӯсаи занам , дареғи ман

دست سفید سفلگان بوسه زنم، دریغ من

Тоҷўрм чу офтоби инат аҷаб ки бе баҳо

تاجورم چو آفتاب اینت عجب که بی‌بها

Бар сари хоки ъўри тани нури танам , дареғи ман

بر سر خاک عور تن نور تنم، دریغ من

Пеши ҳаёти дӯстонгар сипарами аҷабтар онк

پیش حیات دوستان گر سپرم عجب‌تر آنک

Каз пас марги душманон дар ҳузнам , дареғи ман

کز پس مرگ دشمنان در حزنم، دریغ من

Кӯи сари теғ то бадви бози раҳами зи банди сар

کو سر تیغ تا بدو باز رهم ز بند سر

Кари ҷигари пари обила чун сФнм , дареғи ман

کز جگر پر آبله چون سفنم، دریغ من

Ман чу гулам ки дар ватани хори баради Аннан аз он

من چو گلم که در وطن خار برد عنان از آن

Рустаму кӯра сафар шуд ватанам , дареғи ман

رستم و کورهٔ سفر شد وطنم، دریغ من

Чун ба забон ман равад номи карами зи чашми ман

چون به زبان من رود نام کرم، ز چشم من

Чашмаи хӯни фурӯи дӯд бар зқнм , дареғи ман

چشمهٔ خون فرو دود بر ذقنم، دریغ من

Чашм гирист хӯн ва дил гуфт ки ёси ман нигар

چشم کرم گریست خون، گفت که یاس من نگر

Зонка хазони васлро ёсуманам , дареғи ман

زانکه خزان وصل را یاسمنم، دریغ من

Оҳи баромад аз ҷаҳон гуфт маро ки реги хур

آه برآمد از جهان گفت مرا که ریگ خور

Нест гиёҳӣ аз карам дар чаманами дареғи ман

نیست گیاهی از کرم در چمنم دریغ من