Ҷон аз танам барояд чун аз дирами дроӣӣ

جان از تنم برآید چون از درم درآئی

Лабро ба ҷой ҷонӣ бинишон ба кдхдоӣӣ

لب را به جای جانی بنشان به کدخدائی

Ҷони худ чаҳ Зуҳра дорад эй нури ошноӣ

جان خود چه زهره دارد ای نور آشنایی

Каз худ бурун наёяд онҷо ки ту дроӣӣ

کز خود برون نیاید آنجا که تو درآئی

Ҷонӣ ки ёфт аз хами зулфин ту рҳоӣӣ

جانی که یافت از خم زلفین تو رهائی

Аз кори бозмонд ҳамчун бут аз хдоӣӣ

از کار بازماند همچون بت از خدائی

Бар захмҳои ҷонами ҳам дард ва ҳам дўоӣӣ

بر زخم‌های جانم هم درد و هم دوائی

Дар нимаи роҳи ақлами ҳам хавф ва ҳам рҷоӣӣ

در نیمه راه عقلم هم خوف و هم رجائی

Аз пои посбонат бӯсӣ кунам гдоӣӣ

از پای پاسبانت بوسی کنم گدائی

Вонгоаҳ сар барорам кинаст подшоӣӣ

وانگاه سر برآرم که‌این است پادشائی

Табҳои ҳиҷр дорам шабҳо бинўоӣӣ

تب‌های هجر دارم شب‌های بینوائی

Табҳои ман бабандӣ лабҳо чу бргшоӣӣ

تب‌های من ببندی لب‌ها چو برگشائی

Гумроҳи гирдам аз худ то ту раҳами нмоӣӣ

گمراه گردم از خود تا تو رهم نمائی

Аз ман маро чаҳ хезад акнӯн ки ту мроӣӣ

از من مرا چه خیزد اکنون که تو مرائی

Ту худ ниҳон набошӣ кандар ниҳони моӣӣ

تو خود نهان نباشی که‌اندر نهان مائی

Хоқонӣ аз таҳайюр прессон ки ту кҷоӣӣ

خاقانی از تحُّیر پرسان که تو کجائی