Чаҳ кард ин бандаи ҷузи озодамардӣ

چه کرد این بنده جز آزادمردی

Ки гирди хотир ӯ барнагардӣ

که گرد خاطر او برنگردی

Ба дил гуфтӣ нахоҳам ҷуст , ҷустӣ

به دل گفتی نخواهم جَست، جَستی

Ҷафо гуфтӣ нахоҳам кард , кардӣ

جفا گفتی نخواهم کرد، کردی

Ҳама бар ҳарфи ҳиҷрони дории ангушт

همه بر حرف هجران داری انگشت

Чаҳ бошад ин варақро дар навардӣ

چه باشد این ورق را درنوردی

Дили ман маст туаст ӯро Маяфкан

دل من مست توست او را میفکن

Ки мисатонро фикандан нест мардӣ

که مستان را فکندن نیست مردی

Куҷои ёрам ки бо ту боз кӯшам

کجا یارم که با تو باز کوشم

Ки ту бо рустам эй ҷони ҳам набардӣ

که تو با رستم ای جان هم‌نبردی

Чаҳ суд ар ман расм дар гирди асбат ?

چه سود ار من رسم در گرد اسبت؟

Ки ту сад солаи раҳи зи он сӯии гардӣ

که تو صد ساله ره زآن سوی گردی

Барои онкии нақш ту нигоранд

برای آنکه نقش تو نگارند

Дил хоқонӣ омад лоҷувардӣ

دل خاقانی آمد لاجوردی