Хокам ки маро манӣ наёбӣ

خاکم که مرا منی نیابی

Бодам ки маро танӣ наёбӣ

بادم که مرا تنی نیابی

Ҳеҷам ба айёри ту ду ҷӯ кам

هیچم به عیار تو دو جو کم

Гар бар муҳкам занӣ наёбӣ

گر بر محکم زنی نیابی

Душмани комами зи дӯстдорят

دشمن کامم ز دوستداریت

Вази ман дам душманӣ наёбӣ

وز من دم دشمنی نیابی

Чун ман ту шудам ту зии Муғони шӯ

چون من تو شدم تو زی مغان شو

Конҷои тўӣӣ ва манӣ наёбӣ

کآنجا توئی و منی نیابی

Чун сояи маро ба тирагии ҷӯй

چون سایه مرا به تیرگی جوی

Кандар раҳ равшанӣ наёбӣ

که‌اندر ره روشنی نیابی

Гуфтӣ ки чаҳ номӣ аз дилат пресс

گفتی که چه نامی از دلت پرس

Каз ман сифат манӣ наёбӣ

کز من صفت منی نیابی

Нақши алҳҷри дили ту номам

نقش الحجر دل تو نامم

Ҷузи ошиқ гулханӣ наёбӣ

جز عاشق گلخنی نیابی

Бори дили ман тўӣӣ ки ҷузи гул

بار دل من توئی که جز گل

Бори гул хӯрданӣ наёбӣ

بار گل خوردنی نیابی

Дар синаи оташини талаби дил

در سینهٔ آتشین طلب دل

Кандар бар сӯсанӣ наёбӣ

که‌اندر بر سوسنی نیابی

Дил тофта шуд мҷўии азуи сабр

دل تافته شد مجوی ازو صبر

Каз оташ оҳанӣ наёбӣ

کز آتش آهنی نیابی

Пирӯзаи чархро аз оҳам

پیروزهٔ چرخ را از آهم

Ҷузи ранг хмоҳнӣ наёбӣ

جز رنگ خُماهنی نیابی

Хоқониро чунон макун гум

خاقانی را چنان مکن گم

Конгаҳ ки талаб кунӣ наёбӣ

کآنگه که طلب کنی نیابی