Ба забони чарб ҷоно бинавоз ҷони мо ро

به زبان چرب جانا بنواز جان ما را

Ба саломи хушк хуш кун дили нотавони мо ро

به سلام خشک خوش کن دل ناتوان ما را

з миён барор дастии магар аз миёнҷии ту

ز میان برآر دستی مگر از میانجیِ تو

Ба карони баради замонаи ғам бе карони мо ро

به کران برد زمانه غم بی‌کران ما را

Ба ду чашми оҳӯии ту ки ба давлати ту гардун

به دو چشم آهوی تو که به دولت تو گردون

Ҳама абда нависад саги посбони мо ро

همه عَبْدُهُ نویسد سگِ پاسبان ما را

зи паии имории ту чаҳ равон кунем мураккаб

ز پی عَماری تو چه روان کنیم مرکب

Чу ркиби ту равон шуд чаҳ маҳали равони мо ро

چو رکیب تو روان شد چه محل روان ما را

Ба сароу маҷлиси худ матлаби нишонеи мо

به سرا و مجلس خود مَطَلب گرانی ما

Чу ту бар нишони корӣ чаҳ кунӣ нишони мо ро

چو تو بر نشانِ کاری چه کنی نشان ما را

Гила фироқ гуфтам ки на нек рафт бо мо

گلهٔ فراق گفتم که نه نیک رفت با ما

Ба киришмаи меҳри Бернаи пас аз ин забони мо ро

به کرشمه مُهر برنه پس از این زبان ما را

Ба ту дргрихти хоқонӣ ва ҷон фишонд бар ту

به تو درگریخت خاقانی و جان فشاند بر تو

Агараш мазид хоҳӣ бипазир ҷони мо ро

اگرش مزید خواهی بپذیر جان ما را