Ҷӯ ба ҷӯи ишқати шумори дам задан бар ман гирифт

جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت

Ҷўҷўм кард ва чу бишунид оҳи ман бар ман гирифт

جو جوَم کرد و چو بشنید آه من بر من گرفت

Оҳӣ аз ишқати даруни дили ниҳон май доштам

آهی از عشقت درون دل نهان می‌داشتم

Чун бурун шуд бе ман ӯ роҳи даҳан бар ман гирифт

چون برون شد بی‌من او راه دهن بر من گرفت

Ишқати оташ дар ман афканду марои гуфтои манол

عشقت آتش در من افکند و مرا گفتا منال

Нолаи оташ бгоҳ сӯхтан бар ман гирифт

نالهٔ آتش به گاه سوختن بر من گرفت

Дил ба даст хештан шуд кушта дар пои ғамат

دل به دست خویشتن شد کشته در پای غمت

Худ ба худ кард ину ҷурми хештан бар ман гирифт

خود به خود کرد این و جرم خویشتن بر من گرفت

Ишқ мехоҳад ки чун лола бурун оем зи пӯст

عشق می‌خواهد که چون لاله برون آیم ز پوست

Ман чу гул будам даруни перҳан бар ман гирифт

من چو گل بودم درون پیرهن بر من گرفت

Гуфтам охири дарди хоқонӣ даво ёбад ба сабр

گفتم آخر درد خاقانی دوا یابد به صبر

Чун табиб ишқ бишунид ин сухан бар ман гирифт

چون طبیب عشق بشنید این سخن بر من گرفت