Гарна ишқ ӯ қазои осмонстии маро

گر، نه عشق او قضای آسمانستی مرا

Аз балои ишқ ӯ рӯзии амонстии маро

از بلای عشق او روزی امانستی مرا

Гар марои рӯзии зи васлаш бар замин пой омадӣ

گر مرا روزی ز وصلش بر زمین پای آمدی

Кӣ ҳамаи шаби даст аз ӯ бар осмонстии маро

کی همه شب دست از او بر آسمانستی مرا

Гарна зулфи пардаи сӯз ӯ кушодии рози ман

گر، نه زلف پرده سوز او گشادی راز من

Зери ин парда ки ҳастам кас чаҳ донистӣ маро

زیر این پرده که هستم کس چه دانستی مرا

Бар яқинам каз фироқ ӯ ба ҷони эмини ним

بر یقینم کز فراق او به جان ایمن نیَم

Вена набӯдигар ба васл ӯ гмонстии маро

وین نبودی گر به وصل او گمانستی مرا

Офат ҷонаст ва онгаҳ дар миёни ҷони муқӣм

آفت جان است و آنگه در میان جان مقیم

Гарна дар ҷон ӯстӣ кӣ боки ҷонстии маро

گر، نه در جان اوستی کی باک جانستی مرا

Марқади хоқонӣ аз фарқад наҳодӣ бахти ман

مرقد خاقانی از فرقد نهادی بخت من

Гар ба кӯй ӯ маҳали посбонстии маро

گر به کوی او محل پاسبانستی مرا