эй пор дӯст бӯдау имсоли ошно

ای پار دوست بوده و امسال آشنا

Вай аз сазои бурӣдау бгзидаҳи носазо

وی از سزا بریده و بگزیده ناسزا

эй суфта дар васли ту алмоси нокасон

ای سفته درّ وصل تو الماس ناکسان

То кӣ кунӣ қабул , хасонро чу каҳрабо

تا کی کنی قبول، خسان را چو کهربا

Чандоварӣ чу шамси фалак ҳар шабонгаҳӣ

چند آوری چو شمسِ فلک هر شبانگهی

Сар бар замини хизмати ёрони биўФо

سر بر زمین خدمت یاران بیوفا

Онро ки хасм мост шудӣ ёру ҳамнафас

آن را که خصم ماست شدی یار و همنفس

Бо онкӣ кам з мост шудӣ ёру ошно

با آنکه کم ز ماست شدی یار و آشنا

Алҳақ сазо гузидӣу ҳқо ки дар хур аст

الحق سزا گزیدی و حقا که درخور است

Пеши Масеҳи моидау пеши хари гё

پیش مسیح مائده و پیش خر گیا

Будем гавҳарӣ ба ту афтодаи ройгон

بودیم گوهری به تو افتاده رایگان

Нашинохтӣ ту қимати мо аз сари ҷафо

نشناختی تو قیمت ما از سر جفا

Бедида кӣ шиносади хуршедро ҳунар

بی‌دیده کی شناسد خورشید را هنر

ё кӯза гарчи донад ёқӯтро баҳо

یا کوزه‌گر چه داند یاقوت را بها

Моро қазои бад ба ҳавоӣ ту дарфиканд

ما را قضای بد به هوای تو درفکند

Оре ки ҳам қазои балои бод бар қазо

آری که هم قضای بلا باد بر قضا

эй коши оташии зи канор андар омадӣ

ای کاش آتشی ز کنار اندر آمدی

На ҳасан ту гузоштӣ ва на ҳавои мо

نه حسن تو گذاشتی و نه هوای ما

Ҳукми қазоӣ буд ва гарна чунин бадӣ

حکم قضای بود و گر، نه چنین بُدی

Хоқонӣ аз куҷоу ҳавои ту аз куҷо

خاقانی از کجا و هوای تو از کجا

Хониш
ғзл шморҳ 9 — ъндлӣб