Биҳишти садро то давлати ту дар дарбаст

بهشت صدرا تا دولت تو در دربست

Бар остони ту дарҳои осмон бикшод

بر آستان تو درهای آسمان بگشاد

Қурайшии ҳудо аз роят ту кард шараф

قریشی هدی از رایت تو کرد شرف

Ямонии зафар аз теғ ту гирифт нажод

یمانی ظفر از تیغ تو گرفت نژاد

Ба боргоҳи ту доман кашон расед инсоф

به بارگاه تو دامن کشان رسید انصاف

зи даргаи ту гиребон дарида шуд бедод

ز درگه تو گریبان دریده شد بیداد

Сипеҳри муҳраи бозуии бандагони ту гашт

سپهر مهرهٔ بازوی بندگان تو گشت

Аз он қабл зи қабули фано шудааст озод

از آن قبل ز قبول فنا شده است آزاد

Сияҳи сипеди ҷаҳони гўӣӣ аз дуот ту хост

سیه سپید جهان گوئی از دوات تو خاست

Ки сӯрати шаб ва рӯз омад обнӯси ниҳод

که صورت شب و روز آمد آبنوس نهاد

Ба ёди ҳазрати ту Юсуфони Мисри сухан

به یاد حضرت تو یوسفان مصر سخن

Мудоми ҷоми маъонии кашанд то Бағдод

مدام جام معانی کشند تا بغداد

з буд бандау нобӯд ӯ чаҳ бархезад

ز بود بنده و نابود او چه برخیزد

Куҷои ризоӣ ту набӯд , набӯд ва буд мабод

کجا رضای تو نبود، نبود و بود مباد

Ризои хотири ман чун тўӣӣ тавонад ҷуст

رضای خاطر من چون توئی تواند جست

Ки обу донаи симурғ ҷам тавонад дод

که آب و دانهٔ سیمرغ جم تواند داد

Хдоигони сипеҳри остон накӯ донад

خدایگان سپهر آستان نکو داند

Ки дар ҷаҳони сухани банда беназир афтод

که در جهان سخن بنده بی‌نظیر افتاد

Дар он мубин ки зи пушти даравгарӣ зода аст

در آن مبین که ز پشت دروگری زاده است

Куҷои халили паямбари ҳ аз даравгари зод

کجا خلیل پیمبر ه از دروگر زاد

зи банда буи баранд он ва ин дар ин санъат

ز بنده بوی برند آن و این در این صنعت

Агарчӣ мӯӣ баранд ин ва он дар ин бунёд

اگرچه موی برند این و آن در این بنیاد

Дар он чаҳ айб ки аз сурби бишиканади алмос

در آن چه عیب که از سرب بشکند الماس

Ҳунар дар он , ки зи алмоси бишиканади пӯлод

هنر در آن، که ز الماس بشکند پولاد

Бадали ман омадами андари ҷаҳони сноӣӣ ро

بدل من آمدم اندر جهان سنائی را

Бад-ӣни далели падари номи ман бадӣли ниҳод

بدین دلیل پدر نام من بدیل نهاد

Даҳони даҳр ба гавҳари чунон бёкндм

دهان دهر به گوهر چنان بیاکندم

Ки раҳ набӯд нафасро ки гуядам фарёд

که ره نبود نفس را که گویدم فریاد

Ба боғи хотири ман хоҳи тозаи нахли сухан

به باغ خاطر من خواه تازه نخل سخن

зи хушки бед ҳар афсурдае чаҳ арӣ ёд

ز خشک بید هر افسرده‌ای چه اری یاد

зи нахл , миваи тавон чид чун бёзии даст

ز نخل، میوه توان چید چون بیازی دست

зи беди карам тавон ёфт чун биҷунбад бод

ز بید کرم توان یافت چون بجنبد باد

Агар ҷаҳони ман аз ғами куҳан шуда аст равост

اگر جهان من از غم کهن شده است رواست

Ҷаҳон ба мадҳи ту тоза кунам бақои ту бод

جهان به مدح تو تازه کنم بقای تو باد

Дилӣ ки мадҳ ту созад шикаста ба ки дуруст

دلی که مدح تو سازد شکسته به که درست

Чу ҷои ганҷи сголии хароб ба кобод

چو جای گنج سگالی خراب به کاباد