Андарин ҳафт ҳашт на садиқ
اندرین هفت هشت نه صدیق
Мустафоро ба хоби дидстнд
مصطفی را به خواب دیدستند
Рӯй он баҳри дасти соҳиби файз
روی آن بحر دست صاحب فیض
Баҳр вааш бе ниқоби дидстнд
بحر وش بینقاب دیدستند
Комд ва илтифот кард ба ман
کآمد و التفات کرد به من
Зон марои ҷоҳу оби дидстнд
زان مرا جاه و آب دیدستند
Шер танҳо рӯи шариъат ро
شیر تنها رو شریعت را
Бо сегӣ дар хитоби дидстнд
با سگی در خطاب دیدستند
Саги бедори Каҳфро дар хоб
سگ بیدار کهف را در خواب
Ҳамбар шери ғоби дидстнд
همبر شیر غاب دیدستند
Мухталифи хобҳост кин табақот
مختلف خوابهاست کاین طبقات
Рони муқаддаси ҷаноби дидстнд
ران مقدس جناب دیدستند
Қавмӣ аз оби даст ӯ ки чакид
قومی از آب دست او که چکید
Бар изорами гулоби дидстнд
بر عذارم گلاب دیدستند
Қавмӣ аз кос ӯ маро дар хоб
قومی از کاس او مرا در خواب
Ҷуръаи хури шароби дидстнд
جرعه خور شراب دیدستند
Қавмӣ аз фазлаҳои оби даҳонаш
قومی از فضلههای آب دهانش
Бар лаби ман луоби дидстнд
بر لب من لعاب دیدستند
Чаҳ аҷаб зонкатарӣ лаби гул
چه عجب زانکه تری لب گل
Аз луоби саҳоби дидстнд
از لعاب سحاب دیدستند
Мустафои чашмаи ҳаёту маро
مصطفی چشمهٔ حیات و مرا
Хизр чашма ёб дидстнд
خضر چشمه یاب دیدستند
ӯ алайҳи ассалом ва ман банда
او علیه السلام و من بنده
Сеюмин Бутуроби дидстнд
سومین بوتراب دیدستند
Гоҳе ӯ осмони савору маро
گاهی او آسمان سوار و مرا
Чун сабо дар шитоби дидстнд
چون صبا در شتاب دیدستند
Мустафо бар барроқу дасти маро
مصطفی بر براق و دست مرا
Дар ҳилоли рикоби дидстнд
در هلال رکاب دیدستند
Он солотро ки ман кардам
آن سالات را که من کردم
Аз забонаши ҷавоби дидстнд
از زبانش جواب دیدستند
Хотирамро ки карами шаб тоб аст
خاطرم را که کرم شب تاب است
Ходими моҳтоби дидстнд
خادم ماهتاب دیدستند
Сӯратамро ки сифр ночиз аст
صورتم را که صفر ناچیز است
Бо алифи ҳам ҳисоби дидстнд
با الف هم حساب دیدستند
Хоҷаи соҳиби хароҷи куну маро
خواجه صاحب خراج کون و مرا
Аз зкотши нассоби дидстнд
از زکاتش نصاب دیدستند
Хоҷаи соҳиби хроҳи куну маро
خواجه صاحب خراح کون و مرا
Аз зкотши нассоби дидстнд
از زکاتش نصاب دیدستند
Пеши хандони лабаши зи ашк чу абр
پیش خندان لبش ز اشک چو ابر
Гиряи офтоби дидстнд
گریهٔ آفتاب دیدستند
зи оташи шавқ ӯ ки дар дил дошт
ز آتش شوق او که در دل داشت
Дили оташи кабоби дидстнд
دل آتش کباب دیدستند
Ман надидам на аҳл байтам дид
من ندیدم نه اهل بیتم دید
Коҳили ҳасани алмби дидстнд
کاهل حسن المب دیدستند
На дурӯғаст хоби покон зонк
نه دروغ است خواب پاکان زانک
Аз сари сидқи хоби дидстнд
از سر صدق خواب دیدستند
Онки асҳоби сидқ зишон пресс
آنک اصحاب صدق زیشان پرس
То куҷои ваз чаҳ боби дидстнд
تا کجا وز چه باب دیدستند
Оят раҳматаст к-эйати даҳр
آیت رحمت است کایت دهر
Бо далели азоби ддидстнд
با دلیل عذاب ددیدستند
Нафаси шайтони намояди он ҳошо
نفس شیطان نماید آن حاشا
Ки сипеҳрии шаҳоби дидстнд
که سپهری شهاب دیدستند
Ман ронии Фқди рои аллоҳи гӯй
من رآنی فقد رای الله گوی
Кин назари баси аҷоиби дидстнд
کاین نظر بس عجایب دیدستند
Аз ҳамаи он шигарфтар ки ба ман
از همه آن شگرفتر که به من
Назараш бе ҳиҷоби дидстнд
نظرش بیحجاب دیدستند
зи он назари кишти зарди умри маро
ز آن نظر کشت زرد عمر مرا
То абади фатҳи боби дидстнд
تا ابد فتح باب دیدستند
Зада аз нури Мустафои хайма
زده از نور مصطفی خیمه
Дасти ман дар таноби дидстнд
دست من در طناب دیدستند
Мустафоро зи ранҷи хотири ман
مصطفی را ز رنج خاطر من
Бо бидон дар итоби дидстнд
با بدان در عتاب دیدستند
Оре аз бими ғорат гуҳар аст
آری از بیم غارت گهر است
Кбро изтироби дидстнд
کب را اضطراب دیدستند
Мустафои омада ба меъморӣ
مصطفی آمده به معماری
Ки диламро хароби дидстнд
که دلم را خراب دیدستند
Наът ӯ ҳрзи ҷон хоқонӣ аст
نعت او حرز جان خاقانی است
Каз ҷаҳони эҳтисоби дидстнд
کز جهان احتساب دیدستند
Дидан Мустафоаст ҳуҷҷати ман
دیدن مصطفی است حجت من
Кин далели савоби дидстнд
کاین دلیل صواب دیدستند
Ин маро марҳамаст агар қавмӣ
این مرا مرهم است اگر قومی
Хстни ман савоби дидстнд
خستن من ثواب دیدستند
Обам ӣнҷо бирафт шодам аз онк
آبم اینجا برفت شادم از آنک
Корами онҷо ба оби дидстнд
کارم آنجا به آب دیدستند
Пас ба охири маро дуо гуфтӣ
پس به آخر مرا دعا گفتی
Он дуои мустаҷоби дидстнд
آن دعا مستجاب دیدستند
Чаҳ аҷабгар зи сӯраи волтин
چه عجب گر ز سورهٔ والتین
Вирди ҷони ғроби дидстнд
ورد جان غراب دیدستند