Фазли дард сараст хоқонӣ
فضل درد سر است خاقانی
Фозил аз дард сар наёсоед
فاضل از درد سر نیاساید
Сарвари ақлу тоҷдори ҳунар
سرور عقل و تاجدار هنر
Дард сар бинад ва чунин шояд
درد سر بیند و چنین شاید
Тоҷ бе дарди сар куҷо бошад
تاج بیدرد سر کجا باشد
Ганҷ беаждаҳо куҷо поед
گنج بیاژدها کجا پاید
Сарварӣ бебало ба сар нашавад
سروری بیبلا به سر نشود
Сафдарӣ бемасоф бурноед
صفدری بی مصاف برناید
Пел бошад азизи пас ҳамаи кас
پیل باشد عزیز پس همه کس
Мағзаш аз оҳании бФрсоид
مغزش از آهنی بفرساید
Қадари серумаи бузург тар бошад
قدر سرمه بزرگتر باشد
Ҳарчӣ осиш хирадтар сояд
هرچه آسیش خردتر ساید
Қобилаи баҳри маслиҳат бар Тифл
قابله بهر مصلحت بر طفل
Вақти нофа задани нбхшоид
وقت نافه زدن نبخشاید
Шаҳди алфози дории аҳли ҳасад
شهد الفاظ داری اهل حسد
Багазад шаҳд ва пас биполояд
بگزد شهد و پس بپالاید
Онкӣ аз наҳл хона гирад шаҳд
آنکه از نحل خانه گیرد شهد
Бузанд наҳлаш арча нгзоид
بزند نحلش ارچه نگزاید
Оқил онгаҳ равад ба хонаи наҳл
عاقل آنگه رود به خانهٔ نحل
Ки ба гули чеҳраро биндоид
که به گل چهره را بینداید
Хизру девори ганҷ кардану бас
خضر و دیوار گنج کردن و بس
Дасти Мӯсо ба гули нёлоид
دست موسی به گل نیالاید
Сарви шодобӣу гумони барадӣ
سرو شادابی و گمان بردی
Ки туро ҳеҷ ғами нпироид
که تو را هیچ غم نپیراید
Ҳунарати машк нофа оҳӯаст
هنرت مشک نافهٔ آهوست
Чаҳ аҷаби машк дардисар зояд
چه عجب مشک دردسر زاید
Вақт бошад ки нофа бигушоӣанд
وقت باشد که نافه بگشایند
Мардро хӯни з мағз бигушоед
مرد را خون ز مغز بگشاید
Буии машкат ҷаҳон гирифт сазад
بوی مشکت جهان گرفت سزد
Ки дилати шукр эзад ороед
که دلت شکر ایزد آراید
Носипосӣ ба феъл кофур аст
ناسپاسی به فعل کافور است
Кнҳмаҳи буи машк бирабоед
کنهمه بوی مشک برباید
Гар ту аз буии машки атсаи занӣ
گر تو از بوی مشک عطسه زنی
Ҳар ки ҳозири дуоати бФзоид
هر که حاضر دعات بفزاید
Ту бар он атса ҳам бихон алҳмд
تو بر آن عطسه هم بخوان الحمد
Коҳили суннат чунинат фармоед
کاهل سنت چنینت فرماید
Хоҷагар Нӯҳи рости киштии бон
خواجه گر نوح راست کشتیبان
Мавҷи тӯфонаш меҳнат афзоед
موج طوفانش محنت افزاید
Доманати бодбон киштӣ шуд
دامنت بادبان کشتی شد
Гар гиребонат тар шавад шояд
گر گریبانت تر شود شاید