Осмон донад ки гоҳи назму наср

آسمان داند که گاه نظم و نثر

Бар замин чун ман мбрз кас надид

بر زمین چون من مبرز کس ندید

Дар баёнами об ва дар фикр оташ аст

در بیانم آب و در فکر آتش است

Обӣ аз оташи мтрз кас надид

آبی از آتش مطرز کس ندید

зи оташ Мӯсо барорам оби Хизр

ز آتش موسی برآرم آب خضر

зи одамии ин саҳару мӯъҷиз кас надид

ز آدمی این سحر و معجز کس ندید

Аз ду девонам ба тозӣу дарӣ

از دو دیوانم به تازی و دری

Як ҳиҷоу фӯҳши ҳаргиз кас надид

یک هجا و فحش هرگز کس ندید