Ҳар куҷо аз Хуҷандён садрӣ аст

هر کجا از خجندیان صدری است

зи оташи фикрат об ме чакадаш

ز آتش فکرت آب می‌چکدش

Хоссаи садри алҳдии ҷалоли аддӣн

خاصه صدر الهدی جلال الدین

Каз сухан дар ноб ме чакадаш

کز سخن در ناب می‌چکدش

Оташ Мӯсо оядаш зи замир

آتش موسی آیدش ز ضمیر

Ва оби Хизр аз хитоб ме чакадаш

و آب خضر از خطاب می‌چکدش

Фикру нутқаш чу накҳати лаби дӯст

فکر و نطقش چو نکهت لب دوست

зи оташтар гулоб ме чакадаш

ز آتش تر گلاب می‌چکدش

Мори зарринаши нӯш муҳра диҳад

مار زرینش نوش مهره دهد

Чун абир аз луоб ме чакадаш

چون عبیر از لعاب می‌چکدش

Ҳосидаш Асияст каз доман

حاسدش آسیاست کز دامن

Об чун осиёб ме чакадаш

آب چون آسیاب می‌چکدش

Осмонӣаст каз гиребони об

آسمانی است کز گریبان آب

Бар замин хароб ме чакадаш

بر زمین خراب می‌چکدش

Ба лисонаши нигар ки чун блсон

به لسانش نگر که چون بلسان

Равған дайр ёб ме чакадаш

روغن دیر یاب می‌چکدش

Хури зи рашки кафш ба таб ларза аст

خور ز رشک کفش به تب لرزه است

Ки хуии таби з тоб ме чакадаш

که خوی تب ز تاب می‌چکدش

Шаби рухи чархи пар хуйаст магар

شب رخ چرخ پر خوی است مگر

Ки он хуй аз аФтоб ме чакадаш

که آن خوی از افتاب می‌چکدش

Гуфт мадҳии маро ки аз ҳар ҳарф

گفت مدحی مرا که از هر حرف

Ҳама дар хўшоб ме чакадаш

همه در خوشاب می‌چکدش

Мавкиби абр чун ба шӯра расад

موکب ابر چون به شوره رسد

Қатарҳо бар сароб ме чакадаш

قطرها بر سراب می‌چکدش

Боди наврӯз чун расад бар гул

باد نوروز چون رسد بر گل

Шаҳдтар чун шароб ме чакадаш

شهد تر چون شراب می‌چکدش

Нами шабнам ба гул расад шаб ҳо

نم شبنم به گل رسد شب‌ها

Ҳам наме бар сдоб ме чакадаш

هم نمی بر سداب می‌چکدش

Бикри табъаши ниқоб ҳиндӣ дошт

بکر طبعش نقاب هندی داشت

Кби ҳасан аз ниқоб ме чакадаш

کب حسن از نقاب می‌چکدش

Сабзаи сари ниҳода арз диҳад

سبزهٔ سر نهاده عرض دهد

Ҳар наме каз саҳоб ме чакадаш

هر نمی کز سحاب می‌چکدش