Ҷамоли сафоҳони низоми дувум
جمال صفاهان نظام دوم
Ки гетии сим ҷаъфар ингошташ
که گیتی سیم جعفر انگاشتش
Чу қаҳт карам дид дар марзи даҳр
چو قحط کرم دید در مرز دهر
Алии вори тухм карам кошташ
علیوار تخم کرم کاشتش
Даҳони ҷаҳони нола оз дошт
دهان جهان نالهٔ آز داشت
Ба дар саховати бинбоштш
به در سخاوت بینباشتش
Ба султонии ҷӯад чун сари фаррошат
به سلطانی جود چون سر فراشت
Қазои чатр давлат барафрошташ
قضا چتر دولت برافراشتش
Ба меъмории каъба чун дасти барад
به معماری کعبه چون دست برد
Замонаи броҳими пиндошташ
زمانه براهیم پنداشتش
Аз он коФтоби сахо буд чарх
از آن کآفتاب سخا بود چرخ
з рӯй замини сояи бардошташ
ز روی زمین سایه برداشتش
Ҷаҳонро ҳамин як ҷавони мард буд
جهان را همین یک جوان مرد بود
Фалаки ҳам ҳасади барад ва нагузошташ
فلک هم حسد برد و نگذاشتش
Чунон сӯхти хоқонӣ аз сӯг ӯ
چنان سوخت خاقانی از سوگ او
Ки бо шом барме занад чошташ
که با شام برمیزند چاشتش