Сездаҳ ҷинс ниҳодааст набӣ

سیزده جنس نهاده است نبی

Ки ҳама масх шуданд ва ҳама ҳаст

که همه مسخ شدند و همه هست

зи он яке хирс ки бади хунсои табъ

ز آن یکی خرس که بد خنثی طبع

Дайгарии пел ки шуд фисқи параст

دیگری پیل که شد فسق پرست

Ман харӣ дидам кӯ масх набӯд

من خری دیدم کو مسخ نبود

Хӯк шуд чун зи харӣ кардани ҷуст

خوک شد چون ز خری کردن جست

Буд аввали хар ва охир шуд хӯк

بود اول خر و آخر شد خوک

Чун ба бунгоҳи хасони дили дарбаст

چون به بنگاه خسان دل دربست

Сифлае буд сафеҳӣ шуд дун

سفله‌ای بود سفیهی شد دون

Пашша Эй омад ва шуд пелии маст

پشه‌ای آمد و شد پیلی مست

Бтар халқи бадии дон ки ба табъ

بتر خلق بدی دان که به طبع

Дар бадии сифлатар аз худ суст

در بدی سفله‌تر از خود پیوست

То мақари сохт ба шаҳи зӯри зулм

تا مقر ساخت به شه زور ظلم

Чун дил аз муваллид кам кост гусаст

چون دل از مولد کم کاست گسست

Неки бади гашт дар ин манзили бад

نیک بد گشت در این منزل بد

Гарчи бад буд дар он , муваллиди паст

گرچه بد بود در آن، مولد پست

Аҳмақӣ буд сиёҳӣ дар дил

احمقی بود سیاهی در دل

Золимии гашти сипедӣ дар даст

ظالمی گشت سپیدی در دست

Зулми хезад чу табиат шуд ҳмқ

ظلم خیزد چو طبیعت شد حمق

Дарҷ ояд чу дақоиқ шуд шаст

درج آید چو دقایق شد شصت

Чун пас аз ҳмқи ъўон табъ шавад

چون پس از حمق عوان طبع شود

Шаҳри зӯрӣ ки ба Бағдод нишаст

شهر زوری که به بغداد نشست