Ду гуҳари дони паямбарӣу карам
دو گهر دان پیمبری و کرم
Зода аз кони коиноти баҳам
زاده از کان کاینات به هم
Ҳар дуро кӯҳсори мағзи башар
هر دو را کوهسار مغز بشر
Ҳар дуро аФтоби нури қадам
هر دو را آفتاب نور قدم
зи офариниши дарахти инсии рост
ز آفرینش درخت انسی راست
Бехи пайғамбарӣу шохи карам
بیخ پیغمبری و شاخ کرم
Даҳри бехи паямбарии бигусаст
دهر بیخ پیمبری بگسست
Шохи родӣ ба теғ кард қалам
شاخ رادی به تیغ کرد قلم
На паямбари бзод аз кайҳон
نه پیمبر بزاد از کیهان
На набии худ бзоид аз олам
نه نبی خود بزاید از عالم
Бас ки рӯзи паямбарӣ ки гузашт
بس که روز پیمبری که گذشت
Ндмди субҳи родмардии ҳам
ندمد صبح رادمردی هم
Ҳукми ҳақ то дар набуввати баст
حکم حق تا درِ نبوت بست
Басти гардун дар футуввати ҳам
بست گردون درِ فتوت هم
На на гарчи паямбарӣ шуд хатм
نه نه گرچه پیمبری شد ختم
Род мардӣ бирафт бози адам
راد مردی برفت باز عدم
Кошкоро чу рӯз май бинӣ
کهآشکارا چو روز میبینی
Офтоби карам дар авҷи ҳамм
آفتاب کرم در اوج هِمَم
Офтоб карам куҷост ба рай
آفتاب کرم کجاست به ری
Аҳли ҳиммати крости зи аҳли аҷам
اهل همت کهراست ز اهل عجم
Сарварӣ дорад онкии қолаби ҷӯад
سروری دارد آنکه قالب جود
Кунад эҳё чу исои Марям
کند احیا چو عیسیِ مریم
Гавҳари тоҷи малик , тоҷи аддӣн
گوهر تاج ملک، تاج الدین
Кӯаст сардори гавҳари одам
کوست سردار گوهر آدم
Ҳосиди хоки пой ӯ каъба
حاسد خاک پای او کعبه
Ташнаи оби даст ӯ замзам
تشنهٔ آب دست او زمزم
Карамаши чашмасор машраби Хизр
کرمش چشمه سار مشرب خضر
Қаламаши сари баҳоии хотами ҷам
قلمش سر بهای خاتم جم
Сари теғу забонаи қаламаш
سر تیغ و زبانهٔ قلمش
Ҳаст дандона чу лаби хотам
هست دندانه چو لب خاتم