Ғусса дил гуфт хоқонӣ ки аз абноءи ҷинс

غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنس

Кас намонад ва ман ба ноҷнсони чунин вомонда ам

کس نماند و من به ناجنسان چنین وامانده‌ام

Раҳравон чун офтоби озоду хандон рафта анд

رهروان چون آفتاب آزاد و خندان رفته‌اند

Ман чаро чун зарраи саргардону дрўо монда ам

من چرا چون ذره سرگردان و دَروا مانده‌ام

ҲамРаҳон бар ҷадвали диҷла чу мстр ронда анд

همرهان بر جدول دجله چو مسطر رانده‌اند

Ман чу нуқта дар хати Бағдоди якто монда ам

من چو نقطه در خط بغداد یکتا مانده‌ام

Дӯстонами қутбу шамсу наҷму бўолбдру шаҳоб

دوستانم قطب و شمس و نجم و بوالبدر و شهاب

Рафта ва ман чун сҳо дар гӯша танҳо монда ам

رفته و من چون سُها در گوشه تنها مانده‌ام

Ҳмрҳнди ин панҷ тан чун коф ваҳо ё айну сод

همرهند این پنج تن چون کاف و ها یا عین و صاد

Як тана чун қофи волқрони ман ӣнҷо монда ам

یک‌تنه چون قاف والقرآن من اینجا مانده‌ام