Манам ки як раги ҷонами ҳазор бозуӣ хӯн ронад

منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون راند

Аз онкии даст ҳаводис задааст бар дили ришам

از آنکه دست حوادث زده است بر دل ریشم

Раги кушодаи ҷонам ба дасти меҳр ки бандад

رگ گشادهٔ جانم به دست مهر که بندد

Ки аз хавос ба даврон на дӯст монад ва на хешам

که از خواص به دوران نه دوست ماند و نه خویشم

На ҳеҷ ком барояд зи мейр ва мераҳ шаҳрам

نه هیچ کام برآید ز میر و میرهٔ شهرم

На ҳеҷ кори кушояди зи садру соҳиби ҷишм

نه هیچ کار گشاید ز صدر و صاحب جیشم

Ҳазор дард дилам ҳаст ва ҳеҷ ҷинс ба навъе

هزار درد دلم هست و هیچ جنس به نوعی

Насохт доруии дардам , накард марҳами ришам

نساخت داروی دردم، نکرد مرهم ریشم

зи каси сухан чаҳ ниўшми ҳадиси хуш чаҳ сароем

ز کس سخن چه نیوشم حدیث خوش چه سرایم

Танур гарм набинам фатирҳо чаҳ ширешам

تنور گرم نبینم فطیرها چه سریشم

зи ғусса чун барраи нолам ки сӯии мяш гузорӣ

ز غصه چون بره نالم که سوی میش گذاری

Ки брнёрди шохам барра наёрад мишм

که بر نیارد شاخم بره نیارد میشم

зи сардии нафаси ман тамӯз дай гардад

ز سردی نفس من تموز دی گردد

Чаҳ ҳоҷатаст дар ин дай ба хяши хонау хишм

چه حاجت است در این دی به خیش‌خانه و خیشم

зи чори нома аён шуд ки ман муваҳҳиди номам

ز چار نامه عیان شد که من موحد نامم

Ба чори кеш хабар шуд ки ман муқаддаси кешам

به چار کیش خبر شد که من مقدس کیشم

Чу нон талаб кунам аз шоҳ ишва созад қӯтам

چو نان طلب کنم از شاه عشوه سازد قوتم

Чу об хоҳам аз айём заҳр дорад пешам

چو آب خواهم از ایام زهر دارد پیشم

Хдоигоно дар боби он маош ки гуфтӣ

خدایگانا در باب آن معاش که گفتی

Сдоъ надаҳум бешат ҷигар махӯр бешам

صُداع ندهم بیشت جگر مخور بیشم

Маранҷ агарат бигӯям бенон ва ҷома маранҷон

مرنج اگرت بگویم به نان و جامه مرنجان

Бенону ҷомаи расон аз бенону хомаи хешам

به نان و جامه رسان از بنان و خامهٔ خویشم