Бар дарди дили даво чаҳ буд то ман он кунам

بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنم

Гӯйанд сабр кун , на ҳамоно ман он кунам

گویند صبر کن، نه همانا من آن کنم

Дарди фироқро ба дукони табиби ишқ

درد فراق را به دکان طبیب عشق

Беруни з сабр чист мудово , ман он кунам

بیرون ز صبر چیست مداوا، من آن کنم

Гўӣии забони сабр чаҳ гуяд дар ин ҳадис

گوئی زبان صبر چه گوید در این حدیث

Гуяд макун хурӯш ба ъмдо , ман он кунам

گوید مکن خروش به عمدا، من آن کنم

Гар ҳеҷ ташна дар зулмоти Сикандарӣ

گر هیچ تشنه در ظلمات سکندری

Дил кард аз оби Хизри шикеби ман он кунам

دل کرد از آب خضر شکیبا من آن کنم

Ёрон ба дарди ман зи ман осема сар таранд

یاران به درد من ز من آسیمه سرترند

Эшон чаҳ карда анд бигӯ то ман он кунам

ایشان چه کرده‌اند بگو تا من آن کنم

Оташи куҷо дар об фитад чун фиғон кунад

آتش کجا در آب فتد چون فغان کند

Дар оби чашм аз оташи савдои ман он кунам

در آب چشم از آتش سودا من آن کنم

Он нолае ки фохта мекард бомдод

آن ناله‌ای که فاخته می‌کرد بامداد

Имрӯзи ёди дор ки фардои ман он кунам

امروز یاد دار که فردا من آن کنم

Гуфтӣ ки ёри нави талабӣ ва дигар кунӣ

گفتی که یار نو طلبی و دگر کنی

Ҳошо ки ҷонами он талабад ё ман он кунам

حاشا که جانم آن طلبد یا من آن کنم

Андагусор ман шуд ваанда ба ман гузошт

اندُهگسار من شد و انده به من گذاشت

Вомиқ чаҳ кард занда узро , ман он кунам

وامق چه کرد ز انده عذرا، من آن کنم

Ковӯс дар фироқи Сиёвуш ба ашки хӯн

کاووس در فراق سیاوش به اشک خون

Бо лашкарӣ чаҳ кард ба танҳо , ман он кунам

با لشکری چه کرد به تنها، من آن کنم

Хуршеди ман ба зери гули онҷо чаҳ ме кунад

خورشید من به زیر گل آنجا چه می‌کند

Ғарқаи миёни хӯни дили ӣнҷои ман он кунам

غرقه میان خون دل اینجا من آن کنم

Фарёд чун кунад дили хоқонӣ аз фироқ

فریاد چون کند دل خاقانی از فراق

Аз ман ҳамон талаб кун зеро ман он кунам

از من همان طلب کن زیرا من آن کنم