Хон хусрави фалаки мисол ва дар ӯ

خوان خسرو فلک مثال و در او

АФтобӣаст даҳ ҳилол бар ӯ

آفتابی است ده هلال بر او

Офтобӣ ки офтобаши пухт

آفتابی که آفتابش پخت

Ки наад бар сипеҳр хон магар ӯ

که نهد بر سپهر خوان مگر او

Офтобӣ чу ғунчаи сари баста

آفتابی چو غنچه سر بسته

Ки намояд чу ғунчаи лаълу зар ӯ

که نماید چو غنچه لعل و زر او

Ғунча дорад зартар андари лаъл

غنچه دارد زر تر اندر لعل

Лаъл дорад миёни зартар ӯ

لعل دارد میان زرّ تر او

АФтобӣ ки ховараш даҳан аст

آفتابی که خاورش دهن است

Дорад аз боғи шоҳи бохтар ӯ

دارد از باغ شاه باختر او

Гзлки шоҳи саъди зобҳи дон

گزلک شاه سعد ذابح دان

Ки ба миррӣх монад аз гуҳар ӯ

که به مریخ ماند از گهر او

Сари миррӣхи гавҳараши зебад

سر مریخ گوهرش زیبد

Оварад даҳ ҳилол дар назар ӯ

آورد ده هلال در نظر او

Ҳар ҳилолӣ каз ӯ кунанд ҷудо

هر هلالی کز او کنند جدا

Хуши бихандади нозиронаш бар ӯ

خوش بخندد ناظرانش بر او

Сари миррӣхи коФтоби шикофт

سر مریخ کآفتاب شکافت

Нагузорад зи даҳ ҳилоли асар ӯ

نگذارد ز ده هلال اثر او

Абраи офтоб агар зард аст

ابرهٔ آفتاب اگر زرد است

Чун шафақ сурх дорад остар ӯ

چون شفق سرخ دارد آستر او

Миҷмари зари нигар ки ме дорад

مجمر زر نگر که می‌دارد

Аз буруни атр ва аз даруни шарар ӯ

از برون عطر و از درون شرر او

Баҳр хон Сикандари даврон

بهر خوان سکندر دوران

Дошт аз оби Хизри обхўр ӯ

داشت از آب خضر آبخَور او

Чун ба ҳазрат расед хоқонӣ

چون به حضرت رسید خاقانی

Бар сар хон расед мо ҳзр ӯ

بر سر خوان رسید ما حضر او

Хоқонӣ аз нишемани озодӣ омада аст

خاقانی از نشیمن آزادی آمده است

Бандаш куҷо кунад фалаку зарқу банд ӯ

بندش کجا کند فلک و زرق و بند او

Нандешад аз фалак нахирад сунбулаш ба ҷӯ

نندیشد از فلک نخرد سنبلش به جو

Бар каҳкашону хӯша буд решханд ӯ

بر کهکشان و خوشه بود ریشخند او

Зини марғзор сабз наҷуед ҳаёт аз онк

زین مرغزار سبز نجوید حیات از آنک

Қассоби ҳалқи халқ буд гӯсфанд ӯ

قصاب حلق خلق بود گوسفند او

Хизрасту хону хона ба азлат кунад ба дил

خضر است و خان و خانه به عزلت کند به‌دل

Ҳам Хизри хони вмшғлаҳ Иваэ кунад ӯ

هم خضر خان ومشغلهٔ او ز کند او

Хоқонӣ аз ҳариф гузидан карон гузид

خاقانی از حریف گزیدن کران گزید

Конро ки баргузед гузидаш газанд ӯ

کان را که برگزید گزیدش گزند او

Ҳарчанд кони сиқт ба дамаш зинда гашта буд

هرچند کان سقط به دمش زنده گشته بود

Чун даст ёфт сӯхт варо сиқт занад ӯ

چون دست یافت سوخت و را سقط زند او

Хуршеди дидае ки кунад обро баланд

خورشید دیده‌ای که کند آب را بلند

Сардии оби байн ки шавад чашми банд ӯ

سردی آب بین که شود چشم‌بند او

Ҳосид ки бинад ин сухани ҳамчуи шер ва май

حاسد که بیند این سخن همچو شیر و می

Сиркаи намояди он , сухан лўзаҳ кунад ӯ

سرکه نماید آن، سخن لوزه کند او