Зарӣ ки нақд ҷавонӣаст гум шуд аз кафи умр
زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمر
Дар ин сарочаи хокӣ ки дили харобами азу
در این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Ба об дида набинӣ ки хок ме шавем
به آب دیده نبینی که خاک میشویم
Бидон тамаъ ки зари умр боз ёбам азу
بدان طمع که زر عمر باز یابم ازو