Обами бабради бахт , бас эй хуфтаи бахти бах
آبم ببرد بخت، بخ ای خفته بخت بخ
Нонами надоди чарх , зиҳии сифлаи чархи зиҳ
نانم نداد چرخ، زهی سفله چرخ زه
Дар хоби рафтаи бахтаму бедори мондаи чашм
در خواب رفته بختم و بیدار مانده چشم
Лои алтрФи лии иноми влоолҷди интбаҳ
لا الطّرف لی ینام و لا الجدّ ینتبه
Чун моҳи чор ҳафта шуд ситам ба ҳафт ҳол
چون ماه چار هفته شدهستم به هفت حال
Ҳолеи чунон ки лӣси алии алхлқи иштбаҳ
حالی چنان که لیس علیالخلق یشتبه
Дил чун қалам дар оташу тани коғази андари об
دل چون قلم در آتش و تن کاغذ اندر آب
Фолнори аҳрқтаҳу алмоءи ҳал ба
فَالنّار احرقته و الماء حلّ به
Айёми Димнаи табъу маро толеъаст асад
ایام دمنه طبع و مرا طالع است اسد
Ман пой дар гул аз ғаму ҳасрат чу штрбаҳ
من پای در گل از غم و حسرت چو شَترَبه
Аз кӣсаи касони манам озоди дил ки оз
از کیسهٔ کسان منم آزاد دل که آز
Озодро чу кӣсаи гулӯи дркшди буза
آزاد را چو کیسه گلو درکشد به زه
Хушнӯдам аз худои бад-ӣни ниятӣ ки ҳаст
خشنودم از خدای بدین نیستی که هست
Аз сад ҳазор ганҷи равони ганҷи фақр ба
از صد هزار گنج روان گنج فقر به
Чун ҷони сабр дар тан ҳиммат намонад нест
چون جان صبر در تن همت نماندنیست
Гӯи қолаби ниёзи ммони ҳаргизу маза
گو قالب نیاز ممان هرگز و مزه
Давлат ба ман намедиҳад аз гӯсфанди чарх
دولت به من نمیدهد از گوسفند چرخ
Аз баҳри дарди дунбау баҳри чароғи па
از بهر درد دنبه و بهر چراغ په
Алҳақ ғариби аҳдам ва аз қоилони фузун
الحق غریب عهدم و از قائلان فزون
Ҳарчанд коҳили аҳд кионро кунанд ма
هرچند کاهل عهد کهان را کنند مه
Бемори ҷони рамидаи буруни омадами зи рай
بیمار جان ربوده برون آمدم ز ری
Шохи ҳаёти сӯхтау барги роҳ на
شاخ حیات سوخته و برگ راه نه
Шаб то ба чошти роҳи рӯми пас ба гармгоҳ
شب تا به چاشت راه روم پس به گرمگاه
Бар ҳар дар диҳии талабам манзил назиҳ
بر هر دری طلبم منزل نزه
Бемории гарон ва ба шаб рондани сабк
بیماری گران و به شب راندن سبک
Рӯзи об чун ба ман нарасад зон харони даҳ
روز آب چون به من نرسد زان خران ده
Аз бими теғи хур сафарам ҳаст баъд аз онк
از بیم تیغ خور سفرم هست بعد از آنک
Рӯзи афканди кулоҳ ва занад шаби қабои зира
روز افکند کلاه و زند شب قبا زره
Бар раҳ чу асб соя кунад гуядам ғулом
بر ره چو اسب سایه کند گویدم غلام
Кин соя фарш туаст фурӯди ойу србнаҳ
کهاین سایه فرش توست فرود آی و سر بنه
Аз таб чу тори мӯии марои риштаи ҳаёт
از تب چو تار موی مرا رشتهٔ حیات
Ва он мӯии ҳамчуи риштаи таб бар ба сад гиреҳ
و آن موی همچو رشتهٔ تببُر به صد گره
Ғоиб шуд аз натиҷаи ҷонами миёни роҳ
غایب شد از نتیجهٔ جانم میان راه
Як айбаи назму наср ки аз сад хазина ба
یک عیبه نظم و نثر که از صد خزینه به
Ёрб чу фазл кардӣу ҷони бози додем
یارب چو فضل کردی و جان باز دادیاَم
Раҳмӣ бикун натиҷаи ҷон низ бози даҳ
رحمی بکن نتیجهٔ جان نیز باز ده