Ганҷ умрӣ доштӣ хоқонё

گنج عمری داشتی خاقانیا

Кам кам аз ганҷи ту гум шуд оҳи оҳ

کم کم از گنج تو کم شد آه آه

Шуд сиёҳии дидаи давлати сипед

شد سیاهی دیدهٔ دولت سپید

Шуд сипедии чеҳраи селоати сиёҳ

شد سپیدی چهرهٔ سَلوَت سیاه

Дар зиён умр яксонанд халқ

در زیان عمر یکسانند خلق

Хоҳ дарвешаст , хоҳии подшоҳ

خواه درویش است، خواهی پادشاه

Аз киёи даргир каз зар ёфт тоҷ

از کیا درگیر کز زر یافت تاج

То шабоне каз гё дорад кулоҳ

تا شبانی کز گیا دارد کلاه

Бомдодони рӯз чун сари барзанад

بامدادان روز چون سر برزند

Бар ҳамаи яксони даройади шоми гоҳ

بر همه یکسان درآید شام‌گاه

Ҳаркиро бесарф кам шуд нақди умр

هرکه را بی‌صرف کم شد نقد عمر

Ҳаст мағбуни андари ин бозоргоҳ

هست مغبون اندر این بازارگاه

Умри коҳади тани гудозади даври чарх

عمر کاهد تن گدازد دور چرخ

Инат чархи тани гудози умри коҳ

اینت چرخ تن گداز عمر کاه

Ҷузвӣ аз ман кам шавад , ҷузвии зи мейр

جزوی از من کم شود، جزوی ز میر

Рӯзӣ аз ман бугзарад , рӯзии зи шоҳ

روزی از من بگذرد، روزی ز شاه

Аз гдоӣӣ чун ман ва мерай чу ту

از گدائی چون من و میری چو تو

Умр яксон месетанд солу моҳ

عمر یکسان می‌ستاند سال و ماه

Коми събонро чаҳ харчанг ва чаҳ мӯр

کام ثُعبان را چه خرچنگ و چه مور

Сайли тӯфонро чаҳ харсанг ва чаҳ коҳ

سیل طوفان را چه خرسنگ و چه کاه

Оташи сӯзону доси тез ро

آتش سوزان و داس تیز را

Як сифат бошадтару хушки гиёҳ

یک صفت باشد تر و خشک گیاه

Шамъро аз бод кӣ бошад амон ?

شمع را از باد کی باشد امان؟

Пунбаро зи оташ куҷо бошад паноҳ

پنبه را زآتش کجا باشد پناه

Шоҳ маҳҷӯбаст ва ман огаҳи зи кор

شاه محجوب است و من آگه ز کار

Шоҳ машғӯласт ва ман фориғи зи ҷоҳ

شاه مشغول است و من فارغ ز گاه

Балки ман озодам ӯ дар банди оз

بلکه من آزادم او در بند آز

Балки ман огоҳам ӯ ғофили зи роҳ

بلکه من آگاهم او غافل ز راه