эй блхики сиқт чаҳ фиристӣ ба шаҳри мо

ای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ما

Чандини сқотаҳи ҳаваси афзои ақли коҳ

چندین سُقاطهٔ هوس افزای عقل کاه

Оӣӣ чу сайри кӯбаи розӣ ба бонг ва нест

آئی چو سیر کوبهٔ رازی به بانگ و نیست

Ҷуз бар ду гўпёзаҳи Балхяти дастгоҳ

جز بر دو گوپیازهٔ بلخیت دستگاه

Деги ҳаваси мпз ки чу хон Масеҳ ҳаст

دیگ هوس مپز که چو خوان مسیح هست

Каси гўпёзаҳ ту наёрад ба хон шоҳ

کس گوپیازهٔ تو نیارد به خوان شاه

Бади насрӣу расоъли ман дида чанд вақт

بَد نثری و رسائل من دیده چند وقت

Кажи назмӣу қсоӣди ман хондаи чандгоҳ

کژ نظمی و قصائد من خوانده چندگاه

Зрнихи зарду нили кабӯди тўрои бабрад

زرنیخ زرد و نیل کبود تو را ببرد

Гӯгирди сурху машки сиёҳи ман обу ҷоҳ

گوگرد سرخ و مشک سیاه من آب و جاه

Оре дар он , дукон ки Масеҳаст ранграз

آری در آن دکان که مسیح است رنگرز

Зрниху нилро натавон дошт пеши гоҳ

زرنیخ و نیل را نتوان داشت پیش گاه

Саҳари забони сомрии осоӣ ман бихон

سحر زبان سامری آسای من بخوان

Ваҳии замири Мӯсавии эъҷоз ман бихоҳ

وحی ضمیر موسوی اعجاز من بخواه

Ақдӣ бабанд азин гуҳари офтоби кон

عقدی ببند ازین گهر آفتاب کان

Дарии бдзди азин садафи осмони шиноа

دُرّی بدزد ازین صدف آسمان شناه

Мӯии ту чун луоби гавазнон шудаи сипед

موی تو چون لعاب گوزنان شده سپید

Девонати ҳамчуи чашми ғизолон шудаи сиёҳ

دیوانت همچو چشم غزالان شده سیاه

Бории азин сипеду сиёҳи эътибори гир

باری ازین سپید و سیاه اعتبار گیر

ё дар сияҳи сипеди шаб ва рӯз кун нигоҳ

یا در سیه سپید شب و روز کن نگاه

Пас . . . Нае ва гарчи чу . . . Кулоҳи дор

پس ...س نه‌ای و گرچه چو ...ر کلاه‌دار

Каз дасти ҷаҳли ту ба дар . . . Нуҳуми кулоҳ

کز دست جهل تو به در ...ن نهم کلاه

Хоқонӣу ҳақоиқи табъи туу муҷоз

خاقانی و حقایق طبع تو و مجاز

ӣнҷои Масеҳу тӯбоу онҷои хару гиёҳ

اینجا مسیح و طوبی و آنجا خر و گیاه