Нест дар мавкиби ҷаҳони мардӣ

نیست در موکب جهان مردی

Нест бар гулбуни фалаки вирдӣ

نیست بر گلبن فلک وردی

Падари мкрмти зи модари даҳр

پدر مکرمت ز مادر دهر

Фард мондааст , бе навои фардӣ

فرد مانده است، بی‌نوا فردی

Расади рӯзу шаб чаҳ май бояд

رصد روز و شب چه می‌باید

Ки надорад раҳи карами гардӣ

که ندارد ره کرم گردی

Чист аз сард ва гарм хон фалак

چیست از سرد و گرم خوان فلک

Ҷузи ду нони ин сипед ва он зардӣ

جز دو نان این سپید و آن زردی

Дард бухласт ҷони олам ро

درد بخل است جان عالم را

Аломон ёрб аз чунин дардӣ

الامان یارب از چنین دردی

Ман ки хоқонем з хон фалак

من که خاقانیَم، ز خوان فلک

Дасти шастам ки нест пас хӯрдӣ

دست شستم که نیست پس‌خوردی

Ноҷавони мардум ар ҷаҳон хоҳам

ناجوان مردم ار جهان خواهم

Ки надорад ҷаҳони ҷавони мардӣ

که ندارد جهان جوان مردی

Ҳамтем рустамӣаст каз сари даст

همتم رستمی است کز سر دست

Деви ози афканд ба новирдӣ

دیو آز افکند به ناوردی

Хоҷае ваъда нўолм дод

خواجه‌ای وعدهٔ نوالم داد

Бар забони азизтар мардӣ

بر زبان عزیزتر مردی

Гуфтам он мардро ки ба дилат

گفتم آن مرد را که بهر دلت

Бипазирам яке раҳ оварадӣ

بپذیرم یکی ره آوردی

Ки басои мхлсо ки шарбати заҳр

که بسا مخلصا که شربت زهر

Нӯш кард аз барои ҳам дардӣ

نوش کرد از برای هم‌دردی

Хоҷаи ваъда вафо накарду вафо

خواجه وعده وفا نکرد و وفا

Кӣ кунад ҳеҷ бухли прўрдӣ

کی کند هیچ بخل پروردی

Гарчи ӯ сард кард хотири ман

گرچه او سرد کرد خاطر من

Гарм шуд ҳам нагуфтанаши сардӣ

گرم شد هم نگفتنش سردی

Дил ки озурд агар бдонстӣ

دل که آزرد اگر بدانستی

Кӯ касе нест ҳам нёзрдӣ

کو کسی نیست هم نیازردی

Дайр донист дил ки ӯ кас нест

دیر دانست دل که او کس نیست

Варна аз нест ёд чун кардӣ

ورنه از نیست یاد چون کردی