эй зулми ту мухарриби малики язидён

اِی ظُلْمِ تو، مُخَرِّبِ مُلْکِ یَزیدیان

Лоф аз алӣ мазан ки язиди дувуми туе

لاف اَز عَلْی مَزَن که یَزیدِ دوم تویی

Ту мункирӣ ки аз лаби исои нафаси манам

تو، مُنْکِری کِه اَز لَبِ عیسی‌نَفَس مَنَم

Ман огаҳам ки аз хари даҷоли дами туе

مَن، آگَهَم کِه اَز خَرِ دَجّال‌دُم تویی

Лоф аз ҳунар меар ки бар мураккаби ҳунар

لاف از هُنَر مَیار کِه بَر مَرْکَبِ هُنَر

Ҷои Аннани манам маҳали пордми туе

جایِ عِنان مَنَم، مَحَل پارْدُم تویی

Андари ҳароми зодагӣ аз астарони даҳр

اَنْدَر حَرام‌زادِگی اَز اَسْتَرانِ دَهْر

Он арҷли дурушти сари нарми сами туе

آن اَرْجَلِ دُرُشْت‌سَرِ نَرْم‌سُم تویی

Қумӣу даргазинӣу кошонии вазир

قُمّی و دَرْگُزینی و کاشانیِ وَزیر

Дар хоҷагӣ сар омадагонанд гуми туе

دَر خواجِگی، سَرآمَدِگان‌اَنْد؛ گُم تویی

Асҳоби Каҳфи вори зи нанги ту зери хок

اَصْحابِ کَهْف‌وار، زِ نَنْگِ تو، زیرِ خاک

Хуфтанд ҳар се , робиъаами кулбаами туе

خُفْتَنْد هَر سِه، «رَابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ» تویی

Хоқонии аштлм ба забонӣ кунад чу теғ

«خاقانی»، اُشْتُلُم به زَبانی کُنَد چو تیغ

Бификан сипар ки бобати ин аштлми туе

بِفْکَن سِپَر که بابَتِ این اُشْتُلُم تویی