Хоқонё ба ҷоҳ машав ғарраи ғмрўор

خاقانیا به جاه مشو غره غمروار

Гар худ ба ҷоҳи баҳману ҷамшедӣ аз қазо

گر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا

Кандар ҷаҳон чу баҳману ҷамшеди сад ҳазор

کاندر جهان چو بهمن و جمشید صد هزار

Зоданду марду кори ҷаҳони ҳам бар он наво

زادند و مرد و کار جهان هم بر آن نوا

Рафт ончӣ рафт ва рӯй замин ҳамчунон нижанд

رفت آنچه رفت و روی زمین همچنان نژند

Буд ончӣ буду пушти фалак ҳамчунон ду то

بود آنچه بود و پشت فلک همچنان دو تا

На дар наботи ин бадалӣ омад аз қадар

نه در نبات این بدلی آمد از قدر

На дар нуҷуми он халалӣ омад аз қазо

نه در نجوم آن خللی آمد از قضا

Мо ва ту бигузарем ва пас аз мо басӣ буд

ما و تو بگذریم و پس از ما بسی بود

Даври фалак ба кору қарори замини баҷо

دور فلک به کار و قرار زمین بجا

Ва охир ба нафх сувар кунад қаҳри кирдигор

و آخر به نفخ صور کند قهر کردگار

Банди фалаки гусастау ҷурми замини ҳбо

بند فلک گسسته و جرم زمین هبا