Ман ки хоқонем ба миннати шоҳ

من که خاقانیم به منت شاه

Пушт хам кардаам зи бори ато

پشت خم کرده‌ام ز بار عطا

Шохро пушт хам кунад мива

شاخ را پشت خم کند میوه

Ҳам зи файзи саҳоб ва бар сабо

هم ز فیض سحاب و بر صبا

Шукр дорам ки файзи анъомаш

شکر دارم که فیض انعامش

Дод нони порау обрӯии маро

داد نان پاره و آبروی مرا

Мурғ кобӣ хӯрд ба кишвари шоҳ

مرغ کابی خورد به کشور شاه

Кунад аз баҳри шукри сари боло

کند از بهر شکر سر بالا

Ман ки нон малик хӯрам ба суҷуд

من که نان ملک خورم به سجود

Сар ба зери орм аз барои дуо

سر به زیر آرم از برای دعا

Ҳамаи каси з осмон кунад қибла

همه کس ز آسمان کند قبله

Пушт гирданд аз рукӯъи дўто

پشت گرداند از رکوع دوتا

Ва осмон бар дараш суҷуд оварад

و آسمان بر درش سجود آورد

Гуфт субҳони рабии алоълӣ

گفت سبحان ربی الاعلی

Ҷӯади шоҳ арча ризқро сабаб аст

جود شاه ارچه رزق را سبب است

Лекини онро мусаббибаст худо

لیکن آن را مسبب است خدا

Ҳасби ризқ аз худоӣ дораму бас

حسب رزق از خدای دارم و بس

Ҳсбнои аллоҳи вҳдаҳ абадан

حسبنا الله وحده ابدا