Ҷоми з май ду қулла кун хос барои субҳи дам

جام ز می دو قله کن خاص برای صبح‌دم

Фарқ макун ду қиблаи дони ҷому сафои субҳдам

فرق مکن دو قبله دان جام و صفای صبحدم

Бар тани чанги банди раги вази раги хами гушои хӯн

بر تن چنگ بند رگ وز رگ خم گشای خون

Ки оташ ва машк зад ба ҳам нофаи гушои субҳи дам

که‌آتش و مشک زد به هم نافه‌گشای صبح‌دم

Ҷом чу даври осмон дар даҳ ва замин фишон

جام چو دور آسمان درده و بر زمین فشان

Ҷуръаи чунон ки бар чакад хӯн ба қафои субҳи дам

جرعه چنان که بر‌چکد خون به قفای صبح‌دم

Чархи қробаҳ тиҳӣаст пораи хок дар миён

چرخ قرابهٔ تهی است پارهٔ خاک در میان

Парии он қробаҳи даҳ ҷуръа барои субҳи дам

پری آن قرابه ده جرعه برای صبح‌دم

Ҳалқу лаби қнинаҳи байни сурфаи кунону хандаи зан

حلق و لب قنینه بین سرفه‌کنان و خنده زن

Хандаи баҳори айши дон , сурфа навой субҳи дам

خنده بهار عیش دان، سرفه نوای صبح‌دم

Соқӣ агар на себтар бар сари оташи афканд

ساقی اگر نه سیب تر بر سر آتش افکند

Ин ҳамаи буи чун диҳад май ба ҳавои субҳи дам ?

این همه بوی چون دهد می به هوای صبح‌دم‌؟

Сӯрати ҷому бодаи байни мӯъҷизи дасти соқён

صورت جام و باده بین معجز دست ساقیان

Моҳи наву шафақи нигар нур физой субҳи дам

ماه نو و شفق نگر نور فزای صبح‌دم

Бода ба гӯши моҳӣ ӣӣ беш мада ки дар ҷаҳон

باده به گوش‌ ماهی‌یی بیش مده که در جهان

Ҳеҷ наҳанг бҳркш нест сазои субҳи дам

هیچ نهنگ بحرکش نیست سزای صبح‌دم

Субҳ шуд аз видоъи шаб бо дами сарду хӯни дил

صبح شد از وداع شب با دم سرد و خون دل

Ҷома дарон гирифт кӯҳ , инат вафои субҳи дам

جامه دران گرفت کوه‌، اینت وفای صبح‌دم

Шамъ ки дар Аннани шаби зарда баш сиёҳ буд

شمع که در عنان شب زردهٔ بش سیاه بود

Аз лагади барроқи ҷам , марди бақои субҳи дам

از لگد براق جم‌، مرد بقای صبح‌دم

Мавкиби субҳро фалак дид рикобдори шаҳ

موکب صبح را فلک دید رکابدار شه

Дод ҳиллии ахтарони наъли баҳоии субҳи дам

داد حلی اختران نعل بهای صبح‌دم

Ратли кашони субҳро назул ва навой тозаи байн

رطل کشان صبح را نزل و نوای تازه بین

Захмаи занони базмро соз ва навой тозаи байн

زخمه زنان بزم را ساز و نوای تازه بین

Ранг бишуд зи машки шаб , буи намонад лоҷарам

رنگ بشد ز مشک شب‌، بوی نماند لاجرم

Бод бар обгуни садафи ғолияи сои тозаи байн

باد بر آبگون صدف غالیه‌سای تازه بین

Бед бисӯз ва бода кун роўқу лаъли бода ро

بید بسوز و باده کن راوق و لعل باده را

Чун дами машку авдтар атр физой тозаи байн

چون دم مشک و عود تر عطر فزای تازه بین

Сӯхтаи беду бодаи байни рӯмӣу ҳиндӯеи баҳам

سوخته بید و باده‌ بین رومی و هندویی به هم

Ъушрати зангӣонаро барг ва навой тозаи байн

عشرت زنگیانه را برگ و نوای تازه بین

Нофаи чин калид зад субҳу калиди айш ро

نافهٔ چین کلید زد صبح و کلید عیش را

Бар дар иддаи дори хами қуфли гушои тозаи байн

بر در عده‌دار خم قفل گشای تازه بین

Тарки силаҳи пӯшро зулф чу бар ҳам аўФтд

تُرک سلاح‌پوش را زلف چو بر هم اوفتد

Ақл салоҳ кӯшро масти ҳавои тозаи байн

عقل صلاح کوش را مست هوای تازه بین

Шоҳиди рӯз каз ҳавои ғолияи гаван ғлолаҳ шуд

شاهد روز کز هوا غالیه‌گون غِلاله شد

Шоҳид туаст ҷом май зу ту ҳавои тозаи байн

شاهد توست جام می زو تو هوای تازه بین

Нест ҷаҳони тангро ҷои тараб ки дами занӣ

نیست جهان تنگ را جای طرب که دم زنی

зи он сӯии хаймаи фалаки хами зану ҷои тозаи байн

ز آن سوی خیمهٔ فلک خم زن و جای تازه بین

Зери пули фалаки мҷўии оби вафои зи ҷӯии кас

زیر پل فلک مجوی آب وفا ز جوی کس

Бигузар аз ин пули куҳани оби вафои тозаи байн

بگذر از این پل کهن آب وفای تازه بین

Лаҳҷаи ровии марои мантиқи тайр дар забон

لهجهٔ راوی مرا منطق طیر در زبان

Бар дар шоҳи ҷами нигин , тӯҳфаи дуои тозаи байн

بر در شاه جم نگین‌، تحفه دعای تازه بین

Қалъаи гулистони шаҳи қуллаи бўқбиси дон

قلعهٔ گلستان شه قلهٔ بوقبیس دان

Ҳсни шумо хяши ҳарами каъбаи сарои тозаи байн

حصن شما خیش حرم کعبه سرای تازه بین

Бар раҳи қавли коса гар навой нав занад

بر ره قول کاسه‌گر نوای نو زند

Бар сари хўончаҳи тараби мурғи салоӣ нав занад

بر سر خوانچهٔ طرب مرغ صلای نو زند

Мурғи қнинаҳ чун забон дар даҳан қадаҳ кунад

مرغ قنینه چون زبان در دهن قدح کند

Ҷони қадаҳ ба сад забони лофи сафоӣ нав занад

جان قدح به صد زبان لاف صفای نو زند

Тос чу баҳри Басраи байни ҷзру мадаш ба ҷуръа Эй

طاس چو بحر بصره بین جزر و مدش به جرعه‌ای

Соҳили хокро з дар мавҷи атоӣ нав занад

ساحل خاک را ز در موج عطای نو زند

Базм чу ҳашт боғи байни бодаи чаҳор ҷӯии дон

بزم چو هشت باغ بین باده چهار جوی دان

Хосса ки сози ошиқони ҳури лақоӣ нав занад

خاصه که ساز عاشقان حور لقای نو زند

Санг ба лашкар афканд манеҳӣ ақлу охираш

سنگ به لشکر افکند منهی عقل و آخرش

Қозии лашкари Муғони ҳади ҷафоӣ нав занад

قاضی لشکر مغان حد جفای نو زند

Ва он май ақли дузди ҳам нақб занад сарои ғам

و آن می عقل دزد هم نقب زند سرای غم

Лоҷарамаши сафири хуши чанги сарой нав занад

لاجرمش صفیر خوش چنگ سرای نو زند

Чанги бришмин салб карда пилос доманаш

چنگ بریشمین سلب کرده پلاس دامنش

Чун тани зоҳидӣ каз ӯ буии риёӣ нав занад

چون تن زاهدان کز او بوی ریای نو زند

Ноӣ чу зоғи кандаи пари нағзи наво чу булбулон

نای چو زاغ کنده پر نغز نوا چو بلبلان

Зоғ ки булбулӣ кунад турфа навой нав занад

زاغ که بلبلی کند طرفه نوای نو زند

Дасти рубобро мҷси тезу заъиф ва ҳар нафас

دست رباب را مجس تیز و ضعیف و هر نفس

Набзи шинос бар рагаши неши ъноӣ нав занад

نبض‌شناس بر رگش نیش عنای نو زند

Барбат агар дам аз ҳаво зад ба забон бе даҳон

بربط اگر دم از هوا زد به زبان بی‌دهان

Не ба даҳон бе забони дами зи ҳавоӣ нав занад

نی به دهان بی‌زبان دم ز هوای نو زند

Чанбар даф шавад фалаки мутриби базми шоҳ ро

چنبر دف شود فلک مطرب بزم شاه را

Моҳи ду то сабу кашад Зуҳраи стоӣ нав занад

ماه دو تا سبو کشد زهره ستای نو زند

Ҷому танураи байн ба ҳам боғу сарои зиндагӣ

جام و تنوره بین به هم باغ و سرای زندگی

зи оташ ва май баҳору гули зода барои зиндагӣ

ز آتش و می بهار و گل زاده برای زندگی

Бар дар дарҷи хати қадаҳ аз уфуқи танураи байн

بر در درج خط قدح از افق تنوره بین

Акси ду офтобро нўрФзои зиндагӣ

عکس دو آفتاب را نورفزای زندگی

Ҳуҷраи оҳанӣни нигар , ҳуққаи обгинаи байн

حجرهٔ آهنین نگر، حقهٔ آبگینه بین

Лаъл дар ину зар дар он , кӣсаи гушои зиндагӣ

لعل در این و زر در آن، کیسه‌گشای زندگی

Ҷоми парӣ дар оҳанаст аз ҳамаи турфатар вале

جام پری در آهن است از همه طرفه‌تر ولی

Нақши парӣ ба шишаи байни сҳрнмо ӣ зиндагӣ

نقش پری به شیشه بین سحرنما‌ی زندگی

Доираи танураи байни рехтаи нуқтаҳои зар

دایرهٔ تنوره بین ریخته نقطه‌های زر

Карда чу сатҳи осмони хати сарои зиндагӣ

کرده چو سطح آسمان خط سرای زندگی

Шабаҳи сипеди бози байн бар сари кӯҳи пари тилло

شبه سپید باز بین بر سر کوه پر طلا

Бози сипеди рӯзи байни бастаи қабо ӣ зиндагӣ

باز سپید روز بین بسته قبا‌ی زندگی

Қатрау меғи тираи байни шираи сифеду тухмаи кон

قطره و میغ تیره بین شیره سفید و تخمه کان

Олами дардмандро карда давои зиндагӣ

عالم دردمند را کرده دوای زندگی

Сол навасту қурси хури хўончаҳи моҳии афканд

سال نو است و قرص خور خوانچهٔ ماهی افکند

Ваз барра хон нав наад баҳр навой зиндагӣ

وز بره خوان نو نهد بهر نوای زندگی

Тобаи зари надидае бар сари моҳии омада

تابهٔ زر ندیده‌ای بر سر ماهی آمده

Чашмаи хур ба ҳути байни вақти сафо ӣ зиндагӣ

چشمهٔ خور به حوت بین وقت صفا‌ی زندگی

Абр чу пел ҳиндӯон омаду боди пели бон

ابر چو پیل هندوان آمد و باد پیل‌بان

Даймаи рӯси табъро кушта ба пои зиндагӣ

دیمه روس طبع را کشته به پای زندگی

Рӯзи якум зи соли нави ҷашни Сикандари дувум

روز یکم ز سال نو جشن سکندر دوم

Хоки зи ҷмраҳ сеюм карда қазои зиндагӣ

خاک ز جمرهٔ سوم کرده قضای زندگی

эй ба ҳазор ҷони дилами масти вафоӣ рӯй ту

ای به هزار جان دلم مست وفای روی تو

Хонаи ҷон ба чори ҳади вақфи ҳавоӣ рӯй ту

خانهٔ جان به چار حد وقف هوای روی تو

Риштаи ҷони буруни кашам ҳар мижа сӯзанӣ кунам

رشتهٔ جان برون کشم هر مژه سوزنی کنم

Дида бидӯзам аз ҷаҳони баҳри вафоӣ рӯй ту

دیده بدوزم از جهان بهر وفای روی تو

То чу кабӯтари ани марои боми ту нақш дида шуд

تا چو کبوتر‌ان مرا بام تو نقش دیده شد

Кофарам ар талаб кунам каъба ба ҷой рӯй ту

کافرم ار طلب کنم کعبه به جای روی تو

Гарчи чу пушти оинаи ҳалқа ба гӯш ту шудам

گرچه چو پشت آینه حلقه به گوش تو شدم

Оина кардам ашкро хос барои рӯй ту

آینه کردم اشک را خاص برای روی تو

Аз ҳама то ҳамаи марои ним диласт ва як нафас

از همه تا همه مرا نیم دل است و یک نفس

Ҳар ду ба меҳр кардаам баҳри ризоӣ рӯй ту

هر دو به مهر کرده‌ام بهر رضای روی تو

Қуфл ба сина барзадам кӯаст хазинаи ғамат

قفل به سینه برزدم کوست خزینهٔ غمت

Қуфли хазинаи сохтам дасти гушой рӯй ту

قفل خزینه ساختم دست‌گشای روی تو

Ғамзаи занон чу бигузарӣ сунбулаи мӯӣу маи қафо

غمزه زنان چو بگذری سنبله موی و مه قفا

Рӯй батон қафо шавад пеши сафоӣ рӯй ту

روی بتان قفا شود پیش صفای روی تو

Чун ба қафои ҷони дӯди умр ба пои рӯзу шаб

چون به قفای جان دَوَد عمر به پای روز و شب

Умр фишон ҳамеи дӯди ҷон ба қафоӣ рӯй ту

عمر فشان همی‌ دَوَد جان به قفای روی تو

Ҳар ки назора ту шуд даст бурӣда ме шавад

هر که نظارهٔ تو شد دست بریده می‌شود

Юсуфи аҳдӣу ҷаҳони ним баҳои рӯй ту

یوسف عهدی و جهان نیم بهای روی تو

Ҳастӣ хоқнӣ агар нест шуд аз ту ҷӯ ба ҷӯ

هستی خاقنی اگر نیست شد از تو جو به جو

Бар дил ӯ ба ним ҷӯи боди бақоӣ рӯй ту

بر دل او به نیم جو باد بقای روی تو

Самъ хдоигон шавад чун даҳани ту ганҷ дар

سمع خدایگان شود چون دهن تو گنج در

Чун ба забон ман равад мадҳу саноӣ рӯй ту

چون به زبان من رود مدح و ثنای روی تو

Нест ба пой чун манӣ роҳи ҳавоӣ чун туе

نیست به پای چون منی راه هوای چون تویی

Худ нарасад ба ҳар сиррии теғи ҷафоӣ чун туе

خود نرسد به هر سری تیغ جفای چون تویی

Дил чаҳ сагаст то бар ӯ қуфли вафои ту занам

دل چه سگ است تا بر او قفل وفای تو زنم

Кӣ расад он харобаро қуфли вафоӣ чун туе

کی رسد آن خرابه را قفل وفای چون تویی

Бӯсаи хронтро ҳамаи зар тараст дар даҳан

بوسه‌خرانت را همه زرّ تر است در دهن

Ваон манаст хушки ҷони бӯсаи баҳои чун туе

وان‌ِ من است خشک جان بوسه بهای چون تویی

Гарчи чароғ дар даҳани зар айёр дорамӣ

گرچه چراغ در دهن زر عیار دارمی

Кӣ шавадӣ лабами маҳак аз кафи пой чун туе

کی شودی لبم محک از کف پای چون تویی

Гуҳи гуҳ агар закоти лаби бӯсаи диҳӣ , ба бандаи даҳ

گه‌گه اگر زکات لب بوسه دهی‌، به بنده ده

То ба хароҷи раии занами лофи ато ӣ чун туе

تا به خراج ری زنم لاف عطا‌ی چون تویی

Ҳамчуи сапанди пеши ту сӯзам ва рақс ме кунам

همچو سپند پیش تو سوزم و رقص می‌کنم

Худ ба фидо чунин шавад мард барои чун туе

خود به فدا چنین شود مرد برای چون تویی

Гуфтӣ агарчӣ хастае ғам махӯр ин сухан сазад

گفتی اگرچه خسته‌ای غم مخور این سخن سزد

Худ ба дилам гузар кунад ғам ба бақоӣ чун туе

خود به دلم گذر کند غم به بقای چون تویی

Бо ҳамаи хастагии дилам бӯса рибоед аз лабат

با همه خستگی دلم بوسه رباید از لبت

Гурбаи ширдили нигари луқмаи рубой чун туе

گربهٔ شیردل نگر لقمه ربای چون تویی

Навбаи хоҷагии занами баҳри ҳавои ту магар

نوبهٔ خواجگی زنم بهر هوای تو مگر

Нашканад аз шикастагони қадари ҳавоӣ чун туе

نشکند از شکستگان قدر هوای چون تویی

Бар сари хоқонӣ агар даст фурӯ кунӣ сазад

بر سر خاقانی اگر دست فرو کنی سزد

Кӯаст дилӣ ва ним ҷон рӯй намой чун туе

کوست دلی و نیم جان روی نمای چون تویی

Аз ту ба боргоҳи шаҳи лофи ду кун май занам

از تو به بارگاه شه لاف دو کون می‌زنم

Кам зи хароҷи ин дӯда назул гадоӣ чун туе

کم ز خراج این دو ده برگ گدای چون تویی

Аҳл намонад бар замин , инат балои осмон

اهل نماند بر زمین‌، اینت بلای آسمان

Хок бар осмон фишон ҳам зи ҷафо ӣ осмон

خاک بر آسمان فشان هم ز جفا‌ی آسمان

Чун пас ҳар ҳазор соли аҳл дилӣ наёвард

چون پس هر هزار سال اهل دلی نیاورد

Ин ҳамаи ҷон чаҳ мекунад давр барои осмон

این همه جان چه می‌کند دور برای آسمان

эй ма магӯ ки осмони аҳл бурун наме диҳад

ای مه مگو که‌ آسمان اهل برون نمی‌دهد

Аҳл ки номад аз адам чист хато ӣ осмон

اهل که نامد از عدم چیست خطا‌ی آسمان

Кӯҳ кӯҳ мерасад , чун нарасад дил ба дил ?

کوه به کوه می‌رسد، چون نرسد دلی به دل؟

Ғусса бе дилии нигари ҳам зи ънои осмон

غصهٔ بی‌دلی نگر هم ز عنای آسمان

Бо ҳамаи дили шикастагӣ рӯй ба осмон кунам

با همه دل‌شکستگی روی به آسمان کنم

Оҳ ки қибла дигар нест варои осмон

آه که قبلهٔ دگر نیست ورای آسمان

Меҳнату ҳоли нописанд , инат футуҳи рӯзу шаб

محنت و حال ناپسند‌، اینت فتوح روز و شب

Плплу чашми дардманд , инат давои осмон

پلپل و چشم دردمند‌، اینت دوای آسمان

Боди дареғ дар дилами кишти чароғи зиндагӣ

بادِ دریغ در دلم کُشت چراغ زندگی

Буии чароғ кушта шуд сӯии ҳавои осмон

بویِ چراغ کشته شد سوی هوای آسمان

Бар сари пои ҷони кунони гирдаму толеъи маро

بر سر پای، جان کنان گردم و طالع مرا

Поу сиррии падед на чун сару пои осмон

پا و سری پدید نه چون سر و پای آسمان

Гарчи ба мӯе осмон доштаанд бар серум

گرچه به مویی آسمان داشته‌اند بر سرم

Мӯӣ ба мӯӣ дидаам таъбияҳои осмон

موی به موی دیده‌ام تعبیه‌های آسمان

Заъм манаст ки осмони саҷда сгдлон кунам

زعم من است که‌آسمان سجدهٔ سگدلان کنم

Зон чу дами сегон буд пушти дўтои осмон

زان چو دم سگان بود پشت دوتای آسمان

Бас ки қафоӣ осмон хӯрдам ва ёфтам адаб

بس که قفای آسمان خوردم و یافتم ادب

То адаби ази алсмои кӯфти қафои осмон

تا ادب اذ السما کوفت قفای آسمان

Ҷайб дарида меравад гирди қавораи замин

جیب دریده می‌رود گرد قوارهٔ زمین

Бӯ ки расм ба муҳаррамии зери втои осмон

بو که رسم به محرمی زیر وطای آسمان

Нест фурӯди осмони муҳаррами ҳеҷ нола Эй

نیست فرود آسمان محرم هیچ ناله‌ای

Нолаи хоқонӣ аз он рафт варои осмон

نالهٔ خاقانی از آن رفت ورای آسمان

ё кунад осмони қазои умри маро ки шуд ба ғам

یا کند آسمان قضا عمر مرا که شد به غم

ё кунам аз бақои шаҳи дафъи қазои осмон

یا کنم از بقای شه دفع قضای آسمان

Тоҷўри ҷаҳон чу ҷами тахти худои мамлакат

تاجور جهان چو جم تخت خدای مملکت

Хотами диўбнд ӯ банди гушои мамлакат

خاتم دیوبند او بند گشای مملکت

Инсу пареш чун малики зулаи рибо ӣ моида

اِنس و پریش چون ملک زله‌ربا‌ی مائده

Дому дадаш чу мӯрча ҳадя физой мамлакат

دام و ددش چو مورچه هدیه فزای مملکت

Диўдлони саркашаши ҳомили арши салтанат

دیودلان سرکشش حامل عرش سلطنت

Мурғи парони таркишаши пайки сабои мамлакат

مرغ پران ترکشش پیک سبای مملکت

Афсари гавҳари каён , гавҳари афсари сарон

افسر گوهر کیان‌، گوهر افسر سران

Хок дараш чу кимиё беш баҳоии мамлакат

خاک درش چو کیمیا بیش بهای مملکت

Ақл ки дид талъаташи ҳрз бар ӯ дамид ва гуфт

عقل که دید طلعتش حرز بر او دمید و گفت

Инат шаҳи малики сипаҳ , арши ливои мамлакат

اینت شه ملک سپه‌، عرش لوای مملکت

Гуфт ҷаҳонаш эй малики ту зи киёнӣ аз каён

گفت جهانش ای ملک تو ز کیانی از کیان

Гуфт зи тухми Орашами нҷли бақои мамлакат

گفت ز تخم آرشم نجل بقای مملکت

Гуфт ба теғаши осмони к-эии гуҳарӣ ту кистӣ

گفت به تیغش آسمان کای گهری تو کیستی

Гуфт ман оташи аҷали заҳри гёии мамлакат

گفت من آتش اجل زهر گیای مملکت

Гарчи ба ботили ахтарони афсар оҷизон баранд

گرچه به باطل اختران افسر عاجزان برند

ӯст Музаффарӣ ба ҳақи хонаи худои мамлакат

اوست مظفری به حق خانه خدای مملکت

Мор ба зулм агар баради хояи мӯши носазо

مار به ظلم اگر برد خانهٔ موش ناسزا

Ҷони паланг чун барад кӯаст сазои мамлакат

جان پلنگ چون برد کوست سزای مملکت

Муштарӣ аз пай малик кард сҷли хати бақо

مشتری از پی ملک کرد سجل خط بقا

Басти бенот наъшро ақд барои мамлакат

بست بنات نعش را عقد برای مملکت

Бадари ситора лашкараст авҷи тарози осмон

بدر ستاره لشکر است اوج طراز آسمان

Баҳри наҳанг ханҷараст абри сахои мамлакат

بحر نهنگ خنجر است ابر سخای مملکت

Чун шаҳи пел тан кашад теғ барои маърака

چون شه پیلتن کِشد تیغ برای معرکه

Ғозии ҳиндро наад пел ба ҷои маърака

غازی هند را نهد پیل به جای معرکه

Бинӣ аз аждаҳои дилон саф задагон чу мӯрча

بینی از اژدها دلان صف زدگان چو مورچه

Хояи мӯрча шудаи чархи варои маърака

خانهٔ مورچه شده چرخ ورای معرکه

Теғ ниёам бификанад чун гуҳи ҳашари тани кафан

تیغ نیام بفکند چون گه حشر تن کفن

Рост чу сувари дардманд аз сар ноӣ маърака

راست چو صور دردمند از سر نای معرکه

Асб ба чори сўлҷони гӯй замин кунад ҳбо

اسب به چار صولجان گوی زمین کند هبا

Тоқи фалак ба по кунад ҳам ба ҳбои маърака

طاق فلک به پا کند هم به هبای معرکه

Бешаи ситони найзаҳо эмин аз оташи синон

بیشه ستان نیزه‌ها ایمن از آتش سنان

Ширдилони зи найзаҳо беша физой маърака

شیردلان ز نیزه‌ها بیشه فزای معرکه

Қулзуми теғ ҳо зада мавҷ ба фатҳи боби кин

قلزم تیغ‌ها زده موج به فتح باب کین

Зодаи зи мавҷи теғҳо соъиқаи зои маърака

زاده ز موج تیغ‌ها صاعقه زای معرکه

Теғи кабӯди ғарқи хӯни сӯфии кор об кун

تیغ کبود غرق خون صوفیِ کار آب کن

Зоғи сиёҳи пӯшро гуфта салои маърака

زاغ سیاه پوش را گفته صلای معرکه

Мағзи сарони кадуии хушки ашки ялони зиришк тар

مغز سران کدویِ خشک اشک یلان زرشکِ تر

Зини ду ба теғ чун намаки пухтаи абои маърака

زین دو به تیغ چون نمک پخته ابای معرکه

Таҳтаи хоки размро ҷазри асм шудаи зафар

تختهٔ خاک رزم را جذر اصم شده ظفر

Ханҷари шаҳ чу ҳндўӣии ҷазри гушои маърака

خنجر شه چو هندوئی جذر گشای معرکه

Рояти шаҳи тзрў вааш лек уқоби ҳамла бар

رایت شه تذروْوَش لیک عقاب حمله‌بر

Парчами шаҳи ғроби гаван лек эй маърака

پرچم شه غراب‌گون لیک همای معرکه

Риштаи ҷони душманони муҳраи пушти гарданон

رشتهٔ جان دشمنان مهرهٔ پشت گردنان

Чун ба ҳам оварад кунад ақд барои маърака

چون به هم آورد کند عقد برای معرکه

Арши нигар ба ҷои тахти омадаи пои шоҳ ро

عرش نگر به جای تخت آمده پایِ شاه را

Каъбаи нигар ба қиблаи дрсохтаҳи ҷои шоҳ ро

کعبه نگر به قبله در، ساخته جای شاه را

Ҷоми каён ба дасти шаҳи замзами макён шуда

جام کیان به دست شه زمزم مکیان شده

Бар макёни закоти чини ганҷи атои шоҳ ро

بر مکیان زکات چین گنج عطای شاه را

Бардаи муҳандиси бақои зи он сӯии хиттаи фалак

برده مهندس بقا ز آن سوی خطهٔ فلک

Хандақи ҳсни маликро ҳади сарои шоҳ ро

خندق حصن ملک را حد سرایِ شاه را

Чун зи саводи шоброни сӯии хазар сипаҳ кашад

چون ز سواد شابران سوی خزر سپه کشد

Рӯс волон ниҳанд сари хизмати пои шоҳ ро

روس و اَلان نهند سر خدمت پایِ شاه را

Вар ба сарир бугзарад рояти шоҳи соҳибаш

ور به سریر بگذرد رایت شاه صاحبش

Тоҷу сарири худ наад наъли баҳоии шоҳ ро

تاج و سریر خود نهد نعل بهای شاه را

Ҳуд ҳидоятаст шоҳи аҳли сарири одён

هود هدایت است شاه اهل سریر عادیان

Сарсари растхези дони қӯти рои шоҳ ро

صرصر رستخیز دان قوت رای شاه را

Чарх чу боз азрақаст ин шабу рӯз чун ду саг

چرخ چو باز ازرق است این شب و روز چون دو سگ

Боз ва саганд номзади сайду ҳавои шоҳ ро

باز و سگ‌اند نامزد صید و هوای شاه را

Мурғ ки обкӣ хӯрд сари сӯй осмон кунад

مرغ که آبکی خورد سر سوی آسمان کند

Гўӣӣ ишоратӣаст он баҳри дуои шоҳ ро

گوئی اشارتی است آن بهر دعای شاه را

Даҳри шикасти пушт ман нест ба рӯйиши оби шарм

دهر شکست پشت من نیست به رویش آب شرم

Варна чунин надоштӣ мадҳи сарои шоҳ ро

ورنه چنین نداشتی مدح سرای شاه را

Чарх чаро ба хок зад гавҳари шаби чароғи ман

چرخ چرا به خاک زد گوهر شب چراغ من

КоФср гавҳарон кунам дар санои шоҳ ро

کافسر گوهران کنم دُر ثنای شاه را

Дидаи шарқу ғарбро бар суханами назар буд

دیدهٔ شرق و غرب را بر سخنم نظر بود

Оҳ ки нест ин назари айни ризои шоҳ ро

آه که نیست این نظر عین رضای شاه را

Боди мисолро ҳукми қазои эзадӣ

باد مثال را حکم قضای ایزدی

Бар сар ҳар мисол ӯ меҳри ризои эзадӣ

بر سر هر مثال او مهر رضای ایزدی

Ҳафт фалак ба хизматаши икдл ва то абад зада

هفت فلک به خدمتش یکدل و تا ابد زده

Чори малики се навбаташ дар ду сарои эзадӣ

چار ملک سه نوبتش در دو سرای ایزدی

Рахнаи зи дасти ҳайбаташи нохуни шери осмон

رخنه ز دست هیبتش ناخن شیر آسمان

Нохуни дасти ҳимматаши баҳри атои эзадӣ

ناخن دست همتش بحر عطای ایزدی

Боди дили ҷаҳонёни волаи нури талъаташ

باد دل جهانیان واله نور طلعتش

Чун назари биҳиштёни масти лақои эзадӣ

چون نظر بهشتیان مست لقای ایزدی

Қӯти равони хусравони шамаи хоки даргааш

قوت روان خسروان شمهٔ خاک درگهش

Чун ғзии малоикаи боди санои эзадӣ

چون غذی ملائکه باد ثنای ایزدی

Бод чу боди исавии гирди сами барроқ ӯ

باد چو باد عیسوی گرد سم براق او

эй паии чашми дарди ҷони шоФи шифои эзадӣ

ای پی چشم درد جان شاف شفای ایزدی

Хомаи мори пайкараши боди рақиби ганҷи дайн

خامهٔ مار پیکرش باد رقیب گنج دین

Муҳрау заҳр дар сараши дарду давои эзадӣ

مهره و زهر در سرش درد و دوای ایزدی

Карда змони азуи зафари фатҳу сариру рӯс ро

کرده ضمان ازو ظفر فتح و سریر و روس را

ӯ ба фузудани зафари шкрФзои эзадӣ

او به فزودن ظفر شکرفزای ایزدی

Чархи зи ханҷари Зуҳали сохтаи дръи давлаташ

چرخ ز خنجر زحل ساخته درع دولتش

Оинаҳои дръ ӯ фару баҳоии эзадӣ

آینه‌های درع او فر و بهای ایزدی

Даҳри зи чарх атласаш карда радои кибриё

دهر ز چرخ اطلسش کرده ردای کبریا

Нақши тарози он радои айни бақои эзадӣ

نقش طراز آن ردا عین بقای ایزدی