Хунаки он бод ки бар хок хуросон гузарад

خنک آن باد که بر خاک خراسان گذرد

Хосса бар гулшани он сарв хиромон гузарад

خاصه بر گلشن آن سرو خرامان گذرد

Воҷиб онаст ки аз ҳоли гадо ёд кунад

واجب آنست که از حال گدا یاد کند

Ҳар ки бар тарафи саропарда ӣ султон гузарад

هر که بر طرف سراپرده ی سلطان گذرد

Булбули длшдаҳро муждаи расонади зи баҳор

بلبل دلشده را مژده رساند ز بهار

Боди шабгир чу бар саҳн гулистон гузарад

باد شبگیر چو بر صحن گلستان گذرد

Ки расонади зи дили хаста ӣ ҷамъии пайғом

که رساند ز دل خسته ی جمعی پیغام

Ҷузи насимӣ ки бар он зулф парешон гузарад

جز نسیمی که بر آن زلف پریشان گذرد

Ҳеҷ дар хотир Юсуф гузарад каз ғами ҳиҷр

هیچ در خاطر یوسف گذرد کز غم هجر

Чаҳ бало бар сари меҳнати каш канъон гузарад

چه بلا بر سر محنت کش کنعان گذرد

Хизр бар ҳоли Сикандари магараш раҳм ояд

خضر بر حال سکندر مگرش رحم آید

Гар дигар бар лаби сарчашма ӣ ҳайвон гузарад

گر دگر بر لب سرچشمه ی حیوان گذرد

Умр ширин гузаронадем бтлхии лекин

عمر شیرین گذراندیم بتلخی لیکن

Набӯд умр ки бесуҳбат ҷонон гузарад

نبود عمر که بی صحبت جانان گذرد

Қисса ӣ он натавон гуфт магари рӯзи висол

قصّه ی آن نتوان گفت مگر روز وصال

Ҳар чаҳ бар хастаи дилон дар шаб ҳиҷрон гузарад

هر چه بر خسته دلان در شب هجران گذرد

Пеши тӯфони сиришками зи ҳаё об шавад

پیش طوفان سرشکم ز حیا آب شود

Абри гриндаҳ ки бар соҳил Аммон гузарад

ابر گرینده که بر ساحل عمان گذرد

Бигузашт он мау ҷон бо дил ришам ме гуфт

بگذشت آن مه و جان با دل ریشم می گفت

Бингар ин умри гиромӣ ки бад-инсон гузарад

بنگر این عمر گرامی که بدینسان گذرد

Ҳоҷӣ аз каъбаи куҷо рӯй битобад хоҷу

حاجی از کعبه کجا روی بتابد خواجو

Гар ҳамаи бодия бар хор муғелон гузарад

گر همه بادیه بر خار مغیلان گذرد