Дишаби ҳамаи шаби манзили ман кӯии Муғон буд

دیشب همه شب منزل من کوی مغان بود

Вази нола ӣ ман мурғи суроҳеи бФғон буд

وز ناله ی من مرغ صراحی بفغان بود

Ҳамчун қадаҳам то саҳар аз оташи савдо

همچون قدحم تا سحر از آتش سودا

Хӯни ҷигар аз дида ӣ гриндаҳи равон буд

خون جگر از دیده ی گرینده روان بود

Бо талъати он нодарра ӣ даври замонам

با طلعت آن نادره ی دور زمانم

Машну ки ғам аз ҳодиса ӣ даври замон буд

مشنو که غم از حادثه ی دور زمان بود

Бе шаҳди шукри рези вай аз фарти ҳарорат

بی شهد شکر ریز وی از فرط حرارت

Чун шамъи шабистони дили ман дар хафақон буд

چون شمع شبستان دل من در خفقان بود

Боз аз фалаки пери боўмиди висолаш

باز از فلک پیر باومید وصالش

Перонаи серуми орзӯии бахти ҷавон буд

پیرانه سرم آرزوی بخت جوان بود

Аз ҷуръа ӣ май бзмгаҳи бода гусорон

از جرعه ی می بزمگه باده گساران

Чун чашми ман аз хӯни ҷигари лолаи ситон буд

چون چشم من از خون جگر لاله ستان بود

Ногоҳ зи майхона бурун омад ва бинишаст

ناگاه ز میخانه برون آمد و بنشست

Он фитна ки ороми дилу мӯниси ҷон буд

آن فتنه که آرام دل و مونس جان بود

Дар дод шаробии зи лаби лаъл ва маро гуфт

در داد شرابی ز لب لعل و مرا گفت

Дар маҷлиси мо бе менӯшин натавон буд

در مجلس ما بی می نوشین نتوان بود

Чун дид ки аз даст шудам гуфт ки хоҷу

چون دید که از دست شدم گفت که خواجو

Ҳушдор ки поят бишуд аз ҷой ва чунон буд

هشدار که پایت بشد از جای و چنان بود