Дишаб хабарат ҳаст ки дар маҷлиси асҳоб

دیشب خبرت هست که در مجلس اصحاب

То рӯзи нхФтими ману шамъи ҷигари тоб

تا روز نخفتیم من و شمع جگر تاب

Аз дасти дили сӯхтау дидаи хўнбор

از دست دل سوخته و دیده خونبار

Як лаҳза набудем ҷудои зи оташ ва аз об

یک لحظه نبودیم جدا ز آتش و از آب

Ман дар назараши сўхтмии зи оташи сина

من در نظرش سوختمی ز آتش سینه

Ва ӯ сохтӣ аз баҳри ман сӯхтаи ҷлоб

و او ساختی از بهر من سوخته جلاب

Аз бскаҳ фишондем дар аз чашми гуҳари рез

از بسکه فشاندیم دُر از چشم گهر ریز

Шуд саҳни гулистони садафи лؤлؤии хўшоб

شد صحن گلستان صدف لؤلؤی خوشاب

Дар пош фикандам сари шӯрида аз онруӣ

در پاش فکندم سر شوریده از آنروی

Кӯ буд ки май сӯхти дилаш бар ман аз асҳоб

کو بود که می سوخت دلش بر من از اصحاب

Ёрон бихӯру хоби басари бардаи ҳамаи шаб

یاران بخور و خواب بسر برده همه شب

Ваон сӯхтаи фориғи зи хуру чашми ман аз хоб

وان سوخته فارغ ز خور و چشم من از خواب

ӯ хӯни ҷигари хӯрда ва ман хӯни дили риш

او خون جگر خورده و من خون دل ریش

ӯ мебқдҳ дода ва ман дили бамии ноб

او می بقدح داده و من دل بمی ناب

ӯ бар сари ман ашк фишон гашта чу борон

او بر سر من اشک فشان گشته چو باران

Ва афтодаи ман длшдаҳ аз дидаи бғрқоб

و افتاده من دلشده از دیده بغرقاب

Ман бо ғами дили сохтау сӯхта дар таб

من با غم دل ساخته و سوخته در تب

Ва ӯ аз дами дӯди ман длсўхтаҳ дар тоб

و او از دم دود من دلسوخته در تاب

Чун дид ки хӯни дилам аз дидаи равон буд

چون دید که خون دلم از دیده روان بود

намедод равони шарбатам аз ашк чу унноб

می داد روان شربتم از اشک چو عنّاب

Ҷузи шамъи ҷигари сӯз ки шуд ҳамдами хоҷу

جز شمع جگر سوز که شد همدم خواجو

Кас нест ки ӯро хабарӣ бошад аз ин боб

کس نیست که او را خبری باشد از این باب