Чун оташи хур шуъла зад аз шиша ӣ шаффоф

چون آتش خور شعله زد از شیشه ی شفاف

Дар об мъқд фикан он оташи ншоФ

در آب معقّد فکن آن آتش نشّاف

Гар боди сабо машк насимаст аҷаб нест

گر باد صبا مشک نسیمست عجب نیست

Коҳўӣ шаб афтод кунун нофааш аз ноф

کآهوی شب افتاد کنون نافه اش از ناف

Манъам макун эй мӯҳтасиб аз бода ки сӯфӣ

منعم مکن ای محتسب از باده که صوفی

Бе ҷоми мусаффои натавонад ки шавад соф

بی جام مصفّا نتواند که شود صاف

Михўораҳ ӣ сармаст бадунё накунад майл

میخواره ی سرمست بدنیا نکند میل

Девона ӣ мадҳуши з дониш назанад лоф

دیوانه ی مدهوش ز دانش نزند لاف

Сайд слҳо мекунад он оҳӯии сайёд

صید صلحا می کند آن آهوی صیاد

Хӯн уқало мехӯрд ин ғамза ӣ сайёф

خون عقلا می خورد این غمزه ی سیاف

Ҳар дам ки шавад дарҷи ақиқати гуҳари афшон

هر دم که شود دُرج عقیقت گهر افشان

Гавҳари зи ҳаё об шавад дар дили асдоФ

گوهر ز حیا آب شود در دل اصداف

Онкас ки дил аз ҳар ду ҷаҳон дар карамати баст

آنکس که دل از هر دو جهان در کرمت بست

Бар вай чаҳ будгар бгшоӣӣ дар аътоФ

بر وی چه بود گر بگشائی در اعطاف

Коми дили дарвеш ҷузин нест ки гуҳи гоҳ

کام دل درویش جزین نیست که گه گاه

Дар вай нигарад шоҳи ҷаҳон аз сари алтоф

در وی نگرد شاه جهان از سر الطاف

Он ба ки забон дар кашам аз васфи ҷамолат

آن به که زبان در کشم از وصف جمالت

Зеро ки бкнҳш нарасад хотири всоФ

زیرا که بکنهش نرسد خاطر وصاف

Нақди дили мағшуши ббозор ту барадем

نقد دل مغشوش ببازار تو بردیم

Гирифтанд ки кас қалб наёрад бар сарроф

گرفتند که کس قلب نیارد بر صرّاف

Хоҷуи бмломти з дарат боз нагардад

خواجو بملامت ز درت باز نگردد

Анқои натавонад ки нишеман накунад қоф

عنقا نتواند که نشیمن نکند قاف