Биор бода ки вақт гуласту мавсими боғ

بیار باده که وقت گلست و موسم باغ

зи меҳр бар дили пари хӯн лола бингар доғ

ز مهر بر دل پر خون لاله بنگر داغ

Димоғи ақл муаттар кун аз шмомаҳ ӣ май

دماغ عقل معطر کن از شمامه ی می

Буд ки буии ифофаш бурун равад зи димоғ

بود که بوی عفافش برون رود ز دماغ

Гуҳӣ ки зоғи шаб аз ошён кунад парвоз

گهی که زاغ شب از آشیان کند پرواز

зи акси бода чу чашм хурӯс кун пари зоғ

ز عکس باده چو چشم خروس کن پرِ زاغ

Агар чароғ набошад ба тираи шаб шояд

اگر چراغ نباشد به تیره شب شاید

Чаро ки боғ барафрӯхт аз шукуфаи чароғ

چرا که باغ برافروخت از شکوفه چراغ

Бар оташи рухи гул об мефишонд меғ

بر آتش رخ گل آب می فشاند میغ

Вази оби оинаи гаван занг мезадойад моғ

وز آب آینه گون زنگ می زداید ماغ

Бибин ки мурғи чамани дмбдми ҳазор салом

ببین که مرغ چمن دمبدم هزار سلام

Бадасти бод сабо мекунад ббоғи иблоғ

بدست باد صبا می کند بباغ ابلاغ

зи раҳгузори насими баҳори ранг омез

ز رهگذار نسیم بهار رنگ آمیز

Шудаст соҳати бустон чу кулба ӣ саббоғ

شدست ساحت بستان چو کلبه ی صبّاغ

Хушо бтрФи гулистони шароби насрини буи

خوشا بطرف گلستان شراب نسرین بوی

зи дасти лолаи изорони анбарин асдоғ

ز دست لاله عذاران عنبرین اِصداغ

Чу роғро шавад аз лолаи шақа хӯн олуд

چو راغ را شود از لاله شُقّه خون آلود

Бхўни лола бибояд гирифт домани роғ

بخون لاله بباید گرفت دامن راغ

Магӯ ҳикояти паймону ном тавба мабар

مگو حکایت پیمان و نام توبه مبر

Ки нест аз май ва паймонаам бтўбаҳи фироқ

که نیست از می و پیمانه ام بتوبه فراغ

Бсҳни боғи қадаҳи нӯш ва ғам махӯр хоҷу

بصحن باغ قدح نوش و غم مخور خواجو

Ки онки боғ банно кард барнахурад аз боғ

که آنک باغ بنا کرد برنخورد از باغ